Fortyfikacje (Świnoujście)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fort Gerharda w Świnoujściu

Historia

Budowa fortyfikacji w u ujścia Świny rozpoczęła się w średniowieczu. Pierwsze prowizoryczne umocnienia wznosili książęta pomorscy, później Duńczycy i Szwedzi, a na przełomie XVIII i XIX wieku Prusacy i Francuzi. W XIX wieku armia pruska rozpoczęła budowę kompleksu fortyfikacji stałych, które przekształciły Świnoujście w twierdzę. W 1863 roku miasto ogłoszono oficjalnie twierdzą morską.

Fort Zachodni w Świnoujściu

Na przełomie XIX i XX wieku świnoujska twierdza dysponowała czterema fortami uzbrojonymi w ciężką artylerię nadbrzeżną. W mieście pojawiły się też koszary i garnizon wojskowy. Podczas I wojny światowej Świnoujście było bazą cesarskiej marynarki, a w okresie międzywojennym i w czasie II wojny świnoujski port był największą bazą Kriegsmarine na Bałtyku. Ostatnie obiekty obronne wzniesiono wokół miasta w latach 70. XX wieku. Po zakończeniu „zimnej wojny” fortyfikacje przestały mieć znaczenie obronne, stały się atrakcją turystyczną.
Dziś świnoujskie forty udostępnione są do zwiedzania. Na wschodnim brzegu Świny (na wyspie Wolin), w pobliżu latarni morskiej usytuowany jest Fort Gerharda. Pozostałe fortyfikacje XIX-wiecznej twierdzy znajdują się po zachodniej stronie miasta, na wyspie Uznam. Najbliżej morza jest Fort Zachodni, w którym funkcjonuje małe muzeum.

Drugi z fortów na Uznamie to Fort Anioła, który ma formę trzykondygnacyjnej baszty zwieńczonej krenelażem. W jego wnętrzu mieści się kawiarnia.

W pobliżu fortu zachowało się tzw. laboratorium prochowe (dziś w budynku mieści się restauracja), a na południe wzdłuż ulicy Jachtowej inne budynki zaplecza XIX wiecznej twierdzy: podziemna prochownia, w której magazynowano do 660 ton prochu, remiza artyleryjska z oryginalnymi pancernymi wrotami oraz potężna brama broniąca zwodzonego mostu, po którym można było wjechać do kompleksu fortecznego.

Zobacz też

Bibliografia

  • Konieczny, K., Kotla R. 50 cudów Pomorza Zachodniego. Warszawa: Agora, 2012. ISBN 978-83-268-0780-0

Konieczny, K., Pluciński, J., Sikora P. Plażownik zachodni. Warszawa: Agora, 2011. ISBN 978-83-268-0510-3


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kinga Konieczny