Aleja Wyzwolenia

	Aleja Wyzwolenia
	Śródmieście
	; Aleja Wyzwolenia
	; Aleja Wyzwolenia
Nazwa pełna	Aleja Wyzwolenia
Inne nazwy	Jaromira (do 1965); Roosevelta (do 1965)
Nazwa niemiecka	Moltkestraße; Pölitzerstraße
Osiedle	Centrum; Śródmieście-Północ; Niebuszewo-Bolinko
Dzielnica	Śródmieście
Długość (m)[i]	2353,7
	Zobacz ulicę na:
	Mapa Google.
	Google Street View.
	Interaktywny Plan Miasta Szczecin.

STRONA W BUDOWIE

Numeracja

Centrum: 1 - 29, 31 - 47 nieparzyste
Śródmieście-Północ: 30 – 44A parzyste, 49 - 71, 73 - 105B nieparzyste
Niebuszewo-Bolinko: 80 - 86 parzyste, 107 - 119 nieparzyste

Historia

Po raz pierwszy pojawiła się ok. 1862 roku na terenie nowo powstałej części miasta Grünhof pod nazwą Mühlenstraße, na odcinku od obecnego placu Kilińskiego (Grünhofer Markt) do zbiegu ulic Słowackiego i Krasińskiego, a następnie od 1872 roku pod nazwą Pölitzerstraße na odcinku od rozwidlenia dróg do Polic i Grabowa (obecnie jest to skrzyżowanie ulic Mazowieckiej, Matejki i Roosevelta), stanowiąc wraz z późniejszym fragmentem ulicy Heinrichstraße część drogi prowadzącej z miasta do Polic (pod tą nazwą kończyła swój bieg przy skrzyżowaniu z obecną ulicą Kadłubka). W latach 1880-1945 w dalszym ciągu pod nazwą Pölitzerstraße sięgała już od wspomnianego wyżej rozwidlenia dróg do Polic i Grabowa aż do zbiegu obecnych ulic Słowackiego i Krasińskiego. Natomiast w latach 1945-1965 na całej długości nosiła nazwę Franklina Delano Roosevelta, z tym że do 1965 roku odcinek powstałej w tym roku, w wyniku przebudowy w tym miejscu przebiegu istniejących tu ulic, Aleja Wyzwolenia od Placu Żołnierza do Placu Rodła nosił nazwę ul. Jaromira. Nazwę „Aleja Wyzwolenia” zaproponowali czytelnicy Kuriera Szczecińskiego w wyniku przeprowadzonej w kwietniu 1965 roku sondy telefonicznej dotyczącej jednej z 4 wybranych uprzednio nazw dla przebudowanej ulicy Jaromira połączonej z nowo utworzoną arterią powstałą po zmodernizowaniu dotychczasowej ulicy Franklina Delano Roosevelta. Ta ostatnia nazwa utrzymała się do czasów nam współczesnych na odcinku od skrzyżowania z ulicą Piłsudskiego do skrzyżowania ulic Mazowieckiej i Matejki.

Na początku lat siedemdziesiątych pojawiła się koncepcja zabudowy terenu w rejonie Alei Wyzwolenia oraz ulic Buczka, Malczewskiego i Matejki. W latach 1974-1975 miał na tym terenie zostać wybudowane nowoczesne kino szerokoekranowe 70 mm, hotel „Orbis” na 450 miejsc, duży dom towarowy, hala sportowo-widowiskowa, trzynastopiętrowe domy mieszkalne, a także 26-kondygnacyjny hotel (bliżej nieznanej sieci), który miał być najwyższy budynkiem w Szczecinie.