Rafał Kajetanowicz: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 31: | Linia 31: | ||
Jego żoną była Halina z Koniecznych, z którą ślub wziął w 1944 roku. | Jego żoną była Halina z Koniecznych, z którą ślub wziął w 1944 roku. | ||
Zmarł [[9 marca]] [[1967]] roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kw. PAS 69A-płn.-1a) | Zmarł nagle [[9 marca]] [[1967]] roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kw. PAS 69A-płn.-1a) | ||
<br><br> | <br><br> | ||
| Linia 95: | Linia 95: | ||
|Czerwona magia | |Czerwona magia | ||
|Michel de Ghelderode | |Michel de Ghelderode | ||
| | |Danuta Piotrowska | ||
|obsada aktorska | |obsada aktorska | ||
| | | | ||
|Teatr Propozycji Klubu „13 Muz” | |Teatr Propozycji Klubu „13 Muz” | ||
|20 kwietnia 1959 | |20 kwietnia 1959 (wersja czytana) | ||
|- | |- | ||
|Nasze kochane dziatki | |Nasze kochane dziatki | ||
| Linia 161: | Linia 161: | ||
== Inne źródła == | == Inne źródła == | ||
* Prasa szczecińska | * Prasa szczecińska | ||
* | * Zdjęcia ze zbiorów [[Ryszard Markow|Ryszarda Markowa]] i z archiwum ZASP w [[Szczecin|Szczecinie]] | ||
{{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}} | {{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}} | ||
Aktualna wersja na dzień 21:56, 25 cze 2026
| Rafał Kajetanowicz | |||
| aktor | |||
| |||
| Data urodzenia | 7 kwietnia 1920 | ||
| Miejsce urodzenia | Lwów | ||
| Data śmierci | 9 marca 1967 | ||
| Miejsce śmierci | Kraków | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Rakowicki w Krakowie (kw. PAS 69A-płn.-1a) | ||
Rafał Kajetanowicz (1920-1967) – aktor
Życiorys
Rafał Kajetanowicz (wł. Rafał Bartłomiej Jan Kajetanowicz) urodził się 7 kwietnia 1920 roku we Lwowie. Był synem zawodowego oficera WP, por. Józefa Kajetanowicza, i Eleonory z Palewiczów. Uczęszczał do szkoły o profilu handlowym w Cieszynie. Po jej ukończeniu w 1938 roku, wstąpił do szkoły podchorążych w Przemyślu. Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako urzędnik.
Po zakończeniu wojny wyjechał do Gniezna. W latach 1946-1950 współpracował z zespołem półamatorskiego Teatru Miejskiego. Na scenie występował pod pseudonimem Rafał Karwicz. W 1950 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W tym samym roku związał się z zespołem Teatru Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy i w Toruniu. Od 1953 roku także reżyserował, m.in. w Teatrze Młodego Widza w Bydgoszczy. W 1954 roku przeniósł się do Poznania. Tu m.in. u boku gościnnie występującej Niny Andrycz (Lady Milford) zagrał Ferdynanda w Intrydze i miłości Fryderyka Schillera.
W 1956 roku został aktorem Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. Zadebiutował w Intrydze i miłości ponownie wcielając się w Ferdynanda. W sztuce Schillera wystąpił, partnerując żegnającemu się z tutejszą sceną Krzysztofowi Chamcowi (Wurm). Po debiucie o aktorze pisano Rafał Kajetanowicz w »Intrydze i miłości« szturmem zdobył szczecińską publiczność. (...) Nowo zaangażowany do szczecińskich teatrów artysta reprezentuje typ bohaterskiego amanta, który głębię przeżyć scenicznych łączy z wysokiej klasy rzemiosłem aktorskim („Kurier Szczeciński” 1957 nr 274, s. 4). Wybitne kreacje stworzył w Uciekła mi przepióreczka Stefana Żeromskiego (Przełęcki), Cezarze i Kleopatrze George'a Bernarda Shawa (Cezar) i Maskaradzie Michała Lermontowa (Arbienin).
Od 1959 roku aż do śmierci aktor był związany z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Zagrał m.in. Kardynała Barberiniego w Życiu Galileusza Bertolda Brechta (1960), Rotmistrza w Damach i huzarach Aleksandra Fredry (1961), Bacona w Elżbiecie królowej Anglii Ferdinanda Brucknera (1962), Antenora w Odprawie posłów greckich Jana Kochanowskiego (1964), Mistrza w Samuelu Zborowskim Juliusza Słowackiego (1965), Żelskiego w Domu otwartym Michała Bałuckiego (1966), Nuncjusza Apostolskiego w Namiestniku Rolfa Hochhutha (1967). Był także asystentem reżysera.
Zagrał marszałka Konstantego Rokossowskiego w filmie Żołnierz zwycięstwa (1953) Wandy Jakubowskiej i kierowcę Makowskiego w Godzinach nadziei (1955) Jana Rybkowskiego. Wystąpił w epizodycznej roli w spektaklu Teatru TV Pierwszy i ostatni (1966) w reż. Andrzeja Wasylewskiego.
Jego żoną była Halina z Koniecznych, z którą ślub wziął w 1944 roku.
Zmarł nagle 9 marca 1967 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kw. PAS 69A-płn.-1a)
Działalność artystyczna (Szczecin)
Teatr
| Tytuł | Autor | Reżyseria | Forma twórczości | Postać | Teatr | Data premiery |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Intryga i miłość | Friedrich Schiller | Jan Maciejowski | obsada aktorska | Ferdynand | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 30 sierpnia 1957 |
| Uciekła mi przepióreczka | Stefan Żeromski | Jan Maciejowski | obsada aktorska | Przełęcki | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 10 stycznia 1958 |
| Cezar i Kleopatra | George Bernard Shaw | Jan Maciejowski | obsada aktorska | Cezar | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 17 kwietnia 1958 |
| Geniusz i szaleństwo | Aleksander Dumas | Jan Maciejowski | obsada aktorska | Kean | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 28 czerwca 1958 |
| Beatryks Cenci | Juliusz Słowacki | Aleksander Rodziewicz | obsada aktorska | Ksiądz Negri | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 16 grudnia 1958 |
| Maskarada | Michaił Lermontow | Henryk Lotar | obsada aktorska | Arbienin | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 10 marca 1959 |
| Czerwona magia | Michel de Ghelderode | Danuta Piotrowska | obsada aktorska | Teatr Propozycji Klubu „13 Muz” | 20 kwietnia 1959 (wersja czytana) | |
| Nasze kochane dziatki | Nicola Manzari | Jan Maciejowski | asystent reżysera, obsada aktorska | Marek | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 2 czerwca 1959 |
Na scenie
-
Danuta Markiewicz (Dorota) i Rafał Kajetanowicz (Przełęcki) w spektaklu Uciekła mi przepióreczka (1958) -
Rafał Kajetanowicz (Arbienin) i Jerzy Sobieraj (Szprich) w Maskaradzie (1959) - fot. Grażyna Wyszomirska -
Rafał Kajetanowicz, Zdzisław Relski i Lesław Mazurkiewicz w Czerwonej magii (1959) - fot. Anatol Weczer
Radio
| Tytuł | Autor | Reżyseria | Adaptacja radiowa | Forma twórczości | Data emisji |
|---|---|---|---|---|---|
| Kaszubskie opowiastki: Klucz świętego Piotra; O bocianie; O rybach | obsada aktorska | 19 stycznia 1958 | |||
| Smuga cienia | Joseph Conrad | Marian Syganiec | Czesław Czerniawski | obsada aktorska | 10 września 1958 |
O Rafale Kajetanowiczu pisano
- (...) Tak też ukazał nam głęboki dramat Przełęckiego znakomity aktor, nowo pozyskany dla scen szczecińskich, Rafał Kajetanowicz (jeżeli nie policzyć mu owych, chyba niepotrzebnych „hocków” z aktu III). Postać mocno zarysowana, pełna psychologicznej prawdy, wewnętrznego skupienia, naprawdę piękna aktorska kreacja, którą znów teatry nasze mogą się pochlubić. On też prowadzi w „Przepióreczce” akcje, nadaje mocny ton całości przedstawienia. (Feliks Jordan, Przełęcki - to nie Rubaszow. Ofiara - wbrew, czy w imię prawdy?, „Kurier Szczeciński” 1958 nr 10, s. 4)
- (...) Oryginalnie potraktował rolę tradycyjnego złośliwego garbusa Negri p. Rafał Kajetanowicz, wzbogacił ją psychologicznie, a przez to nadał jej więcej prawdy (Feliks Jordan, „Beatryks Cenci” Słowackiego. Premiera w Teatrze Współczesnym, „Kurier Szczeciński” 1958 nr 302, s. 6)
- (...) Zabrakło więc konfliktu głównego bohatera Arbienina (Kajetanowicz) z wrogim mu światem. Główny nacisk położył Kajetanowicz na sprawę rozwijających się podejrzeń o zdradę małżeńską, zakończonych zabójstwem. Zagrał więc jakiegoś Otella - przy czym nie wsparła go żadna Desdemona. (Feliks Jordan, „Maskarada” Lermontowa. Premiera w Teatrze Polskim, „Kurier Szczeciński” 1959 nr 60, s. 8)
Bibliografia
- Zbigniew Jarzębowski, Słuchowiska szczecińskiego radia, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2009
- Michał Misiorny, Teatry dramatyczne Ziem Zachodnich 1945-1960, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1963
- Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980, t. 2 (pod red. Zbigniew Wilskiego), PWN, Warszawa 1994
Inne źródła
- Prasa szczecińska
- Zdjęcia ze zbiorów Ryszarda Markowa i z archiwum ZASP w Szczecinie
