Rafał Kajetanowicz

Rafał Kajetanowicz
aktor
brak zdjecia W roli Cezara („Głos Szczeciński” 1958 nr 108 s. 3)
Data urodzenia	7 kwietnia 1920
Miejsce urodzenia	Lwów
Data śmierci	9 marca 1967
Miejsce śmierci	Kraków
Miejsce spoczynku	Cmentarz Rakowicki w Krakowie (kw. PAS 69A-płn.-1a)

Rafał Kajetanowicz (1920-1967) – aktor

Życiorys

Rafał Kajetanowicz (wł. Rafał Bartłomiej Jan Kajetanowicz) urodził się 7 kwietnia 1920 roku we Lwowie. Był synem zawodowego oficera WP, por. Józefa Kajetanowicza, i Eleonory z Palewiczów. Uczęszczał do szkoły o profilu handlowym w Cieszynie. Po jej ukończeniu w 1938 roku, wstąpił do szkoły podchorążych w Przemyślu. Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako urzędnik.

Po zakończeniu wojny wyjechał do Gniezna. W latach 1946-1950 współpracował z zespołem półamatorskiego Teatru Miejskiego. Na scenie występował pod pseudonimem Rafał Karwicz. W 1950 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W tym samym roku związał się z zespołem Teatru Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy i w Toruniu. Od 1953 roku także reżyserował, m.in. w Teatrze Młodego Widza w Bydgoszczy. W 1954 roku przeniósł się do Poznania. Tu m.in. u boku gościnnie występującej Niny Andrycz (Lady Milford) zagrał Ferdynanda w Intrydze i miłości Fryderyka Schillera.

W 1956 roku został aktorem Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. Zadebiutował w Intrydze i miłości ponownie wcielając się w Ferdynanda. W sztuce Schillera wystąpił, partnerując żegnającemu się z tutejszą sceną Krzysztofowi Chamcowi (Wurm). Po debiucie o aktorze pisano Rafał Kajetanowicz w »Intrydze i miłości« szturmem zdobył szczecińską publiczność. (...) Nowo zaangażowany do szczecińskich teatrów artysta reprezentuje typ bohaterskiego amanta, który głębię przeżyć scenicznych łączy z wysokiej klasy rzemiosłem aktorskim („Kurier Szczeciński” 1957 nr 274, s. 4). Wybitne kreacje stworzył w Uciekła mi przepióreczka Stefana Żeromskiego (Przełęcki), Cezarze i Kleopatrze George'a Bernarda Shawa (Cezar) i Maskaradzie Michała Lermontowa (Arbienin).

Od 1959 roku aż do śmierci aktor był związany z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Zagrał m.in. Kardynała Barberiniego w Życiu Galileusza Bertolda Brechta (1960), Rotmistrza w Damach i huzarach Aleksandra Fredry (1961), Bacona w Elżbiecie królowej Anglii Ferdinanda Brucknera (1962), Antenora w Odprawie posłów greckich Jana Kochanowskiego (1964), Mistrza w Samuelu Zborowskim Juliusza Słowackiego (1965), Żelskiego w Domu otwartym Michała Bałuckiego (1966), Nuncjusza Apostolskiego w Namiestniku Rolfa Hochhutha (1967). Był także asystentem reżysera.

Zagrał marszałka Konstantego Rokossowskiego w filmie Żołnierz zwycięstwa (1953) Wandy Jakubowskiej i kierowcę Makowskiego w Godzinach nadziei (1955) Jana Rybkowskiego. Wystąpił w epizodycznej roli w spektaklu Teatru TV Pierwszy i ostatni (1966) w reż. Andrzeja Wasylewskiego.

Jego żoną była Halina z Koniecznych, z którą ślub wziął w 1944 roku.

Zmarł nagle 9 marca 1967 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kw. PAS 69A-płn.-1a)

Teatr

Tytuł	Autor	Reżyseria	Forma twórczości	Postać	Teatr	Data premiery
Intryga i miłość	Friedrich Schiller	Jan Maciejowski	obsada aktorska	Ferdynand	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny)	30 sierpnia 1957
Uciekła mi przepióreczka	Stefan Żeromski	Jan Maciejowski	obsada aktorska	Przełęcki	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski)	10 stycznia 1958
Cezar i Kleopatra	George Bernard Shaw	Jan Maciejowski	obsada aktorska	Cezar	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny)	17 kwietnia 1958
Geniusz i szaleństwo	Aleksander Dumas	Jan Maciejowski	obsada aktorska	Kean	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski)	28 czerwca 1958
Beatryks Cenci	Juliusz Słowacki	Aleksander Rodziewicz	obsada aktorska	Ksiądz Negri	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny)	16 grudnia 1958
Maskarada	Michaił Lermontow	Henryk Lotar	obsada aktorska	Arbienin	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski)	10 marca 1959
Czerwona magia	Michel de Ghelderode	Danuta Piotrowska	obsada aktorska		Teatr Propozycji Klubu „13 Muz”	20 kwietnia 1959 (wersja czytana)
Nasze kochane dziatki	Nicola Manzari	Jan Maciejowski	asystent reżysera, obsada aktorska	Marek	Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski)	2 czerwca 1959

Na scenie

• 
  Danuta Markiewicz (Dorota) i Rafał Kajetanowicz (Przełęcki) w spektaklu Uciekła mi przepióreczka (1958)
• 
  Rafał Kajetanowicz (Arbienin) i Jerzy Sobieraj (Szprich) w Maskaradzie (1959) - fot. Grażyna Wyszomirska
• 
  Rafał Kajetanowicz, Zdzisław Relski i Lesław Mazurkiewicz w Czerwonej magii (1959) - fot. Anatol Weczer

Radio

Tytuł	Autor	Reżyseria	Adaptacja radiowa	Forma twórczości	Data emisji
Kaszubskie opowiastki: Klucz świętego Piotra; O bocianie; O rybach				obsada aktorska	19 stycznia 1958
Smuga cienia	Joseph Conrad	Marian Syganiec	Czesław Czerniawski	obsada aktorska	10 września 1958

O Rafale Kajetanowiczu pisano

• (...) Tak też ukazał nam głęboki dramat Przełęckiego znakomity aktor, nowo pozyskany dla scen szczecińskich, Rafał Kajetanowicz (jeżeli nie policzyć mu owych, chyba niepotrzebnych „hocków” z aktu III). Postać mocno zarysowana, pełna psychologicznej prawdy, wewnętrznego skupienia, naprawdę piękna aktorska kreacja, którą znów teatry nasze mogą się pochlubić. On też prowadzi w „Przepióreczce” akcje, nadaje mocny ton całości przedstawienia. (Feliks Jordan, Przełęcki - to nie Rubaszow. Ofiara - wbrew, czy w imię prawdy?, „Kurier Szczeciński” 1958 nr 10, s. 4)

• (...) Oryginalnie potraktował rolę tradycyjnego złośliwego garbusa Negri p. Rafał Kajetanowicz, wzbogacił ją psychologicznie, a przez to nadał jej więcej prawdy (Feliks Jordan, „Beatryks Cenci” Słowackiego. Premiera w Teatrze Współczesnym, „Kurier Szczeciński” 1958 nr 302, s. 6)

• (...) Zabrakło więc konfliktu głównego bohatera Arbienina (Kajetanowicz) z wrogim mu światem. Główny nacisk położył Kajetanowicz na sprawę rozwijających się podejrzeń o zdradę małżeńską, zakończonych zabójstwem. Zagrał więc jakiegoś Otella - przy czym nie wsparła go żadna Desdemona. (Feliks Jordan, „Maskarada” Lermontowa. Premiera w Teatrze Polskim, „Kurier Szczeciński” 1959 nr 60, s. 8)

Bibliografia

• Zbigniew Jarzębowski, Słuchowiska szczecińskiego radia, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2009
• Michał Misiorny, Teatry dramatyczne Ziem Zachodnich 1945-1960, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1963
• Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980, t. 2 (pod red. Zbigniew Wilskiego), PWN, Warszawa 1994

Inne źródła

• Prasa szczecińska
• Zdjęcia ze zbiorów Ryszarda Markowa i z archiwum ZASP w Szczecinie

Autor opracowania: Andrzej Androchowicz