17 Batalion Saperów (LWP)
| 17 Batalion Saperów | |||
|
| |||
| Historia | |||
| Sformowanie | 1945 | ||
| Rozformowanie | 1998 | ||
| Pierwszy dowódca | mjr Paweł Diczenko | ||
| Organizacja | |||
| Rodzaj wojsk | Wojska inżynieryjne | ||
| Dowództwo lub jednostka której podlega | 12 Dywizja Piechoty (LWP)12 Dywizja Zmechanizowana | ||
| Miejsce stacjonowania | Szczecin | ||
17 Batalion Saperów – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjno-saperskich ludowego Wojska Polskiego. Sformowany na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 58/Org. z 15 marca 1945 jako jednostka 12 Dywizji Piechoty w ramach planu rozbudowy wojska.
Dowódcy
- mjr Paweł Dziczkowski (Diczenko?) - 1945
- kpt. I. Kiełbowicz - 1946
Skład etatowy[1]
- Dowództwo i sztab
- 3 kompanie saperów
- 3 plutony saperów
- drużyna zaopatrzenia
- kwatermistrzostwo
- magazyn techniczny
- drużyna gospodarcza
Razem: żołnierzy - 254 (oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177)
Sprzęt
- samochody – 3
- łodzie MN – 1
Działania batalionu
10 czerwca 1945 batalion skierowano do akcji rozminowania. Przydzielony obszar obejmował teren na południe od wybrzeża Bałtyku po ujście Rurzycy do Odry. Najgęściej zaminowane były okolice Szczecina i tereny na północny zachód od Kamienia Pomorskiego. Akcja rozminowania trwała do połowy listopada. Sprawdzono i rozminowano 1252 km kw. terenu, 100 miejscowości, 512 km dróg, 33 km linii kolejowych i 11 mostów. W czasie wykonywania prac śmierć poniósł 1 oficer i 4 szeregowców, ranny został l oficer, 1 podoficer i 9 szeregowców[2].
W 1946 rozminowanie prowadzono w okresie wiosennym i jesiennym. Wiosną 17 bsap działał nad Zalewem Szczecińskim i jeziorem Dąbie. Kontrolował pod względem rozminowania linie kolejowe, mosty, obiekty mieszkalne. Do końca maja rozminowano: 1159 km dróg, 2 mosty, zniszczono 4984 min i 51 603 sztuk amunicji. W 1947 saperzy dywizji walczyli o mosty na Odrze, likwidowali zatory lodowe. Grubość pokrywy lodowej na Odrze dochodziła do 70 cm. Wiosną, wobec niebezpieczeństwa powodzi, ewakuowano zagrożone miejscowości. Kontynuowano także akcję rozminowania. W listopadzie 1947 przekazano rozminowane tereny władzom administracji państwowej.
Przypisy
Źródła
- Faszcza Dariusz, Z Dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej. Dom Wydawniczy Bellona. Warszawa 2005 ISBN 83-11-10131-0
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
- Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1970.
