Dwór (Dobropole, powiat kamieński)
| Dwór w Dobropolu | |||
| |||
| Lokalizacja | 72-511 Dobropole | ||
| Projektant | nieznany | ||
| Data budowy | 1777 r. rozbudowa w 2 poł. XIX w. | ||
Dwór w Dobropolu - niem. Dobberphul (gmina Wolin)
Wieś
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1315 roku. W 1469 roku wieś należała do rodziny von Zastrow ze Strzegowa. Od 1505 do 1939 roku właścicielami dobra ziemskiego była rodzina von Köller. W okresie od XVI do XVIII wieku część wsi należała jeszcze do rodziny von Zastrow. W 1665 roku majątek rodu von Köller został podzielony na trzy części, pod koniec XVII wieku na pięć części. W 1742 roku Dobropole zostało zniszczone przez pożar, spłonął kościół i 20 domów. W połowie XVIII wieku we wsi powstał majątek rycerski . Pierwszym właścicielem majątku w 1760 roku był Georg Ludwig von Köller. Jego przodkowie zamieszkiwali niewielkie zamki w Wonneburg usytuowanym na wschód od rzeki Grzybnicy oraz Reckowburg który był położony w centralnej części wsi Rekowo. Dzisiaj zamki te nie istnieją. W 1777 właścicielem majątku obejmującego spadek po ojcu, tereny po bracie Zabelu Ludwiku von Köller oraz dawne lenno rodziny von Zastrow był kapitan piechoty w armii Króla Fryderyka II Wielkiego Ernst Matthias von Köller. W tym czasie we wsi były 3 podwórza folwarczne, 8 zagród chłopskich, 3 owczarnie, wiatrak, młyn i kuźnia; łącznie 39 domów. W połowie XIX wieku nastąpiło scalenie majątków, których właścicielem był Maximilian von Köller. W 1870 roku majątek liczył 4699 mórg i 225 mieszkańców, we wsi było 9 zagród i 91 mórg ziemi. Pod koniec XIX wieku majątek o areale 1169 ha ziemi należał do Ernesta von Köller. W 1929 roku do majątku należącego do Frantza von Köller wchodziły ziemie w Uninie, Parłówku, Osowie i Werblewie. Po 1945 roku dawny folwark został przejęty przez Państwowe Nieruchomości Ziemskie a później PGR.
Dwór
We wsi znajduje się piętrowy dwór zbudowany w 1777 roku. Jest to budynek zbudowany w duchu baroku, w konstrukcji szachulcowej, założony na rzucie prostokąta, w części centralnej piętrowy, przykryty dachem czterospadowym. W drugiej połowie XIX wieku został rozbudowany o dwa boczne parterowe skrzydła. Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku dwór należy do prywatnego właściciela i od tego czasu popada w całkowitą ruinę. W sąsiedztwie znajduje się zaniedbany park francuski o powierzchni 1,93 ha z XVIII wieku. Obiekt dostępny.
Bibliografia
- Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
