Henryk Majcherek
| Henryk Majcherek | |||
| aktor, reżyser, poeta | |||
| |||
| Data urodzenia | 22 listopada 1934 | ||
| Miejsce urodzenia | Bydgoszcz | ||
| Data śmierci | 30 września 2021 | ||
| Miejsce śmierci | Bydgoszcz | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz św. Trójcy w Bydgoszczy | ||
Henryk Majcherek (1934-2021) – aktor, reżyser, poeta
Życiorys
Henryk Majcherek urodził się 22 listopada 1934 roku w Bydgoszczy. Uczęszczał do III Liceum Ogólnokształcącym w Bydgoszczy. Po zdaniu matury w 1952 roku, podjął studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi (od 1958 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera).
Jako aktor teatralny zadebiutował 19 listopada 1960 roku rolą Egeusza w Śnie nocy letniej Williama Shakespeare'a na scenie Teatru Powszechnego w Łodzi. W czerwcu 1961 roku został zaangażowany do Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu. Ze sceną ta był związany do 1964 roku. Wystąpił m.in. w Skandalu w Hellbergu Jerzego Broszkiewicza, Wesołych kumoszkach z Windsoru Williama Shakespeare, Lubow Jarowajej Konstantyna Treniewa, Fizykach Friedricha Dürrenmatta (także asystent reżysera), Szatanie z VII klasy Kornela Makuszyńskiego.
W latach 1964-1967 był aktorem Bałtyckiego Teatru Dramatycznego z siedzibami w Koszalinie i w Słupsku. Grał m.in. w Fircyku w zalotach Franciszka Zabłockiego, Natrętach Józefa Bielawskiego, Sodomie i Gomorze Jeana Giraudoux, Śmierci Tarełkina Aleksandra Suchowo-Kobylina (także asystent reżysera), Kaliguli Alberta Camusa, Tangu Sławomira Mrożka, Zejściu aktora Michela de Ghelderode.
W 1967 roku powrócił do rodzinnej Bydgoszczy. Na scenie Teatru Polskiego występował w latach 1967-1972 oraz 1977-1978. Zagrał m.in. w Oceanie Aleksandra Sztejna, Klubie Kawalerów Michała Bałuckiego, Królowej Śniegu Eugeniusza Szwarca, ŻeglarzuJerzego Szaniawskiego, Amfitrionie 38 Jeana Giraudoux. Był także asystentem reżysera przy spektaklach W małym dworku Stanisława Ignacego Witkiewicza, Miarka za miarkę Williama Shakespeare'a, Dni Turbinów Michaiła Bułhakowa, Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego, Damy i huzary Aleksandra Fredro. Współpracował z rozgłośnią Polskiego Radia PiK.
Lata 1972-1975 spędził w Szczecinie. Był aktorem Państwowych Teatrów Dramatycznych. Kierował Teatrem „13 Muz”. Także grał i reżyserował. W ramach Sceny Poezji wyreżyserował montaż poezji radzieckiej ...Ale trzech najdroższych brzóz nie wolno oddać za życia nikomu (1974). Piastował stanowisko wiceprezesa Klubu.
W 1975 roku objął stanowisko wicedyrektora (do 1976) Teatru Dramatycznego w Elblągu. W latach 1990-1991 był dyrektorem naczelnym i artystycznym tej sceny, na której występował także jako aktor.
W latach 1978-1991 grał w Teatrze Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W swoim artystycznym dorobku miał również współpracę z Teatrem Polskim w Bielsku-Białej (1997) i Teatrem im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu (1999-2000).
Sporadycznie grywał w filmach fabularnych. Najczęściej były to drugoplanowe role charakterystyczne w obrazach Nie było słońca tej wiosny (Surma), Przeklęte oko proroka (Wójt Tarnowa) oraz Winston Churchill w fabularyzowanym dokumencie Generał polskich nadziei... Władysław Anders 1892–1970. Występował także w serialach telewizyjnych, m.in. w Z biegiem lat, z biegiem dni... (1980) Andrzeja Wajdy, Królowej Bonie (1980) Janusza Majewskiego, Dekalogu X Krzysztofa Kieślowskiego. Grał również w spektaklach Teatru Telewizji.
Oprócz aktorstwa zajmował się także publicystyką. Pisał m.in. felietony oraz scenariusze filmowe i małe formy dramatyczne. Obserwacje życia i środowiska aktorskiego zawarł w prowadzonym przez wiele lat Dzienniku. Jego fragmenty publikowane były w „Krakowskim Roczniku Archiwalnym”. Pasjonował się poezją. Opublikował 8 tomików wierszy. Zajmował się także malarstwem i grafiką. Wiele rysunków i szkiców poświęcił krakowskiemu Kurdwanowowi, gdzie mieszkał. Jego prace były wystawiane na wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Zmarł 30 września 2021 w Bydgoszczy. Został pochowany 7 października na Cmentarzu św. Trójcy przy ul. Lotników 2 w Bydgoszczy.
Teatr (Szczecin)
| Tytuł | Autor | Reżyseria | Forma twórczości | Postać | Teatr | Data premiery |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Romans z wodewilu | Władysław Krzemiński | Wojciech Jesionka | obsada aktorska | Felek | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 7 października 1972 |
| Apokryfy | Milan Uhde | Jitka Stokalska | obsada aktorska | Teatr „13 Muz” | 11 grudnia 1972 | |
| Lubow Jarowaja | Konstanty Treniew | Piotr Monastyrski | obsada aktorska | Kutow | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 15 grudnia 1972 |
| Obszar cienia | Jan Paweł Gawlik | Wojciech Jesionka | obsada aktorska | Lekarz psychiatra | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 3 marca 1973 |
| Kram z piosenkami | Leon Schiller | Barbara Fijewska | obsada aktorska | Gospodarz; Karuzelarz; Mąż; Pan; Pan Artur; Przechodzień | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 8 września 1973 |
| Twarzą w twarz | Andrzej Makarewicz | Henryk Majcherek | reżyseria | A | Teatr „13 Muz” | 7 stycznia 1974 |
| Wodewil warszawski | Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień | Czesław Staszewski | asystent reżysera, obsada aktorska | Wieczorek; Woźny | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 19 października 1974 |
| Mała improwizacja Kajetana | Zdzisław Morawski | Henryk Majcherek | reżyseria | Teatr „13 Muz” | 21 października 1974 | |
| Oczekiwanie | Mieczysław Olbromski | Henryk Majcherek | reżyseria | Teatr „13 Muz” | 21 października 1974 | |
| ...Ale trzech najdroższych brzóz nie wolno oddać za życia nikomu | poeci radzieccy | Henryk Majcherek | reżyseria, obsada aktorska | Scena Poezji Klubu „13 Muz” | 22 listopada 1974 | |
| Dziesięć paradoksów prokuratora Kempnera | Józef Gruda | Józef Gruda | asystent reżysera, obsada aktorska | Hans Joachim Riecke | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) | 1 lutego 1975 |
| Wyszedł z domu | Tadeusz Różewicz | Krystyna Tyszarska | obsada aktorska | Stary | Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) | 5 kwietnia 1975 |
Telewizja (Szczecin)
| Tytuł sztuki | Autor | Scenariusz (adaptacja) | Reżyseria | Realizacja telewizyjna | Postać | Data premiery |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Pierwsze trudne dni | poeci polscy | Władysław Wojciechowski | Czesław Staszewski | Andrzej Kobyliński | Robotnik II | 2 września 1973 |
| Medalion | Władysław Wojciechowski | Czesław Staszewski | Ryszard Zawidowski | obsada aktorska | 2 maja 1975 |
Poezja
- 2011 – Moje niefotogeniczne wiersze, Wyd. Vis-a-vis/Etiuda, Kraków, 76 s.
- 2013 – Kłębek, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 84 s.
- 2015 – Płoty, mury i kamienie, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 72 s.
- 2016 – Ścinki, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 75 s.
- 2017 – Ziarnka ślepej kury, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 72 s.
- 2018 – Kropka i przecinek, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 72 s.
- 2020 – Pół funta rozmaitości, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 64 s.
- 2021 – Nowe stare i stare nowe, Wydawnictwo i Drukarnia Słowaków w Polsce, Kraków, 72 s.
Malarstwo
- 2010 – Wokół Kurdwanowa, czyli Osiedlowa opowieść „prehistoryczna”, Młodzieżowy Dom Kultury im. K.I. Gałczyńskiego, Kraków, 56 s. (historia Kurdwanowa w pastelach wraz ze współczesnymi fotografiami namalowanych miejsc)
Wystawy
- 2012 – Drzewa, drzewa..., Muzeum Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
Źródła
- Materiały ze zbiorów Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie
