Henryk Zieliński
| Henryk Zieliński | |||
| dziennikarz radiowy i telewizyjny | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 13 sierpnia 1917 | ||
| Miejsce urodzenia | Łowicz | ||
| Data śmierci | 10 stycznia 1964 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 21-1-15) | ||
| Lokalizacja grobu | zobacz na mapie | ||
Henryk Zieliński (1917-1964) – dziennikarz radiowy i telewizyjny
Życiorys
Henryk Zieliński urodził się 13 sierpnia 1917 roku w Łowiczu. Uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Łowiczu, jednak ze względu na trudna sytuację materialna zmuszony był do podjęcia pracy. Przeniósł się do Warszawy, gdzie kolejno pracował jako goniec, instalator, niewykwalifikowany robotnik i młodszy kelner.
Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do 4 batalionu Obrony Warszawy. Po kapitulacji miasta został przypadkowo aresztowany w ulicznej łapance i wywieziony na roboty do Niemiec.
W 1945 roku powrócił do Polski i osiedlił się na tzw. Ziemiach Odzyskanych, w okolicach Gorzowa. Początkowo objął funkcję wójta gminy Santok (1945-1946). Po ukończeniu kursów prawa podjął pracę w urzędach administracji państwowej. Najpierw jako wicestarosta, a później zastępca przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Aktywnie działał w szeregach Stronnictwa Ludowego, a później Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
W 1954 roku został skierowany przez ZSL do pracy w Rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie. Początkowo pracował w redakcjach listów i korespondentów. Stamtąd przeszedł do redakcji wiejskiej, a później do redakcji informacji. Był również lektorem, spikerem i terenowym reporterem. Ze szczecińskim Radiem związany był do 1963 roku.
W 1955 roku został oddelegowany na rok do Koszalina, gdzie zorganizował ekspozyturę Polskiego Radia.
Z chwilą uruchomienia w Szczecinie programu telewizyjnego prowadził dziennikarskie wywiady.
Był zaangażowany w działalność społeczną.
Zmarł nagle na zawał serca 10 stycznia 1964 roku podczas prowadzenia programu telewizyjnego. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 21-1-15).
Wybrane audycje radiowe
- 1960 – Głos mają sztabowcy (emisja 16 marca)
- 1960 – Reportaż z otwarcia szkoły tysiąclecia (emisja 22 lipca)
- 1962 – Staruszek gród odmłodniał (emisja 18 czerwca)
- 1963 – Wiekowy młodzieniaszek (emisja 28 kwietnia)
- 1963 – Reportaż z niecodziennej uroczystości - wspólnie z Lesławem Skinderem (emisja 28 kwietnia)
- 1963 – Rozmowy z gospodarzami (audycja cykliczna)
Bibliografia
- Encyklopedia Szczecina t. II P-Ż (pod red. Tadeusza Białeckiego; autor hasła Władysław Daniszewski), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000
- Fikcja czy rzeczywistość? Wybór audycji Polskiego Radia Szczecin z lat 1946-1989 (oprac. Paweł Szulc), IPN, Szczecin 2009
- Słowem i piórem. 50 lat szczecińskiego dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996
Inne źródła
- Nekrologi w „Kurierze Szczecińskim”
