Jan Legut

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Legut
dziennikarz
Data urodzenia 24 czerwca 1923
Miejsce urodzenia Sosnowiec
Data śmierci 12 września 1990
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny (kw. 11B-18-10)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Jan Legut (1923-1990) – dziennikarz, reporter, organizator dziennikarstwa morskiego w Szczecinie

STRONA W BUDOWIE


Życiorys

Jan Legut urodził się 24 czerwca 1923 roku w Sosnowcu w rodzinie robotniczej. Jego ojciec był szewcem, matka robotnicą fabryczną. Tuż przed wojną rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni.

Jako ochotnik brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji mieszkał w Kielcach. Tam wstąpił do jednej z komórek Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany podczas masowych zatrzymań ulicznych, kilka miesięcy spędził w więzieniu. Zwolniony, zajął się nauczaniem na tajnych kompletach. Po utracie tej pracy zbiegł do lasu. Wstąpił do partyzantki należącej do 9 Dywizji Kieleckiej AK. Został żołnierzem zwiadu konnego 19 Pułku Piechoty. Po wyzwoleniu tych terenów w grudniu 1944 roku wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. Służył w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Zamościu.

W styczniu 1946 roku wyjechał do Gdyni. Pracował w Morskim Urzędzie Rybackim (GUR), gdzie uzyskał rzetelną wiedzę praktyczną, którą w przyszłości spożytkował jako dziennikarz morski. Równocześnie został zatrudniony jako redaktor w dziale morskim tamtejszej filii Polskiej Agencji Prasowej (PAP). W 1947 roku jako pracownik GUR został wysłany przez ministerstwo żeglugi na studia rybackie do Anglii. Studiował na Wydziale Rybackim Szkoły Morskiej w Grimsby w hrabstwie Lincolnshire. Równocześnie pełnił funkcję przedstawiciela „Dalmoru” na port Grimsby.

Od czerwca 1946 roku związany ze Szczecinem. Początkowo pracował jako inspektor rybołówstwa dalekomorskiego w tutejszym Morskim Urzędzie Rybackim. Przewidywany na stanowisko doradcy ds. organizacji bazy rybołówstwa dalekomorskiego w Szczecinie, w sierpniu 1947 roku wypłynął w kilkutygodniowy rejs statkiem rybackim przedsiębiorstwa „Dalmor” do Szwecji, a potem na łowiska Morza Północnego. Tam zapoznawał się z warunkami pracy na statku, techniką połowu i konserwowania ryb, warunkami transportu i przeładunku ryb w portach polskich i zagranicznych. Po powrocie zrezygnował z pracy w Morskim Urzędzie Rybackim.

Zatrudnił się w redakcji „Głosu Szczecińskiego”, gdzie jako ekspertowi od spraw morskich, powierzono zorganizowanie działu morskiego dziennika. W gazecie tej, z krótką przerwą, przepracował jako reporter i kierownik działu morskiego niemal 20 lat (1947-1951 i 1954-1969). W 1967 roku na pokładzie masowca „Ziemia Szczecińska”, należącego do PŻM, odbył podróż dookoła świata. Relacje z tej podróży publikował później na łamach „Głosu”.

Współpracował również z wydawnictwami o charakterze morskim, m.in. z miesięcznikiem „Morze”, tygodnikiem marynarzy, rybaków i portowców „Ster” oraz z czasopismem „Bryza”, wydawanym przez PŻM. Przez pewien czas był redaktorem naczelnym tego magazynu.

W 1951 roku ówczesna dyrekcja Polskiego Radia w Szczecinie zaproponowała Janowi Legutowi, jako specjaliście od spraw morskich, pracę w rozgłośni. Jednak ze względu na jego działalność w AK podczas okupacji, propozycja ta została odrzucona przez władze partyjne. Dopiero po złożeniu stosownej samokrytyki, dziennikarz został przyjęty do radia, gdzie objął posadę kierownika Redakcji Morskiej. Był autorem reportaży i felietonów radiowych. W 1954 roku należał do ekipy sprawozdawczej z pochodu pierwszomajowego. W czerwcu tego samego roku zrezygnował z pracy w rozgłośni. W latach 1981-1983 Ośrodku TVP w Szczecinie, podobnie jak w rozgłośni radiowej, kierował Redakcją Morską. W swoich artykułach prasowych, a także audycjach radiowych i programach telewizyjnych, poruszał problemy związane z szeroko pojętą gospodarką morską. Uznawany był za wybitnego eksperta w tej dziedzinie.

Od 1969 roku był korespondentem berlińskim „Trybuny Ludu”.

Należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, przy którym pod koniec lat pięćdziesiątych razem ze Stanisławem Daukszą i Ryszardem Bogunowiczem współtworzył Klub Publicystów Morskich.

W 1947 roku wstąpił do PPR. Pełnił funkcję sekretarza koła PPR przy Morskim Urzędzie Rybackim. Był członkiem sekcji Morskiej przy KW PPR w Szczecinie. W latach 1952-1954 był wiceprzewodniczącym Komisji Morskiej WRN w Szczecinie. Z ramienia Frontu Jedności Narodu został kandydatem na posła w okręgu wyborczym 94 (Szczecin - miasto i powiat) w wyborach 1957 roku.

Czynnie uprawiał sport. W 1947 roku z ekipą szczecińskich studentów brał udział w II Międzynarodowych Akademickich Mistrzostwach Polski w narciarstwie w Karpaczu. Uprawiał także żeglarstwo. W 1958 roku został członkiem Prezydium Sekcji Morskiej przy Zarządzie Wojewódzkim TWP w Szczecinie. Był skarbnikiem szczecińskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Nautologicznego (PTN).

Zmarł 12 września 1990 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 11B-18-10).

Artykuły w prasie (wybór)

  • 1957Głosuję bez skreśleń, „Kurier Szczeciński” 1957 nr 17, s. 6
  • 1958Rady - bez dostępu do morza, „Głos Szczeciński” 1958 z dn. 31 stycznia
  • 1958Mały kabotaż - duże pieniądze, „Głos Szczeciński” 1958 z dn. 11-12 października
  • 1961Baśń z 1960 i jednej nocy (1). U bram królestwa Imanów, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 4, s. 1 i 5
  • 1961Baśń z 1960 i jednej nocy (2). Port na pustyni, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 5, s. 1 i 7
  • 1961Baśń z 1960 i jednej nocy (3). Miasto „nie z tej ziemi”, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 6, s. 5
  • 1961Żeby to teraz mieć 16 lat... Okna na świat, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 29, s. 4-5
  • 196115 lat nauki o Szczecinie i morzu, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 33, s. 1
  • 1961„Sława szczecińskich stoczniowców”, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 33, s. 3
  • 1961Hajda na lisa!, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 46, s. 1
  • 1961Model karaweli, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 51-52, s. 5 i 10
  • 1979Pamiętnik pana Baryki, „Morze i Ziemia. Almanach Społeczno-Kulturalny” czerwiec 1979, s. 40-42



Audycje radiowe (wybór)

  • 1955Dzwonko śledzia (emisja 17 lipca)



Rozmowy i wywiady w prasie z Janem Legutem (wybór)



Odznaczenia

  • Medal Zwycięstwa i Wolności
  • Odznaka Grunwaldzka
  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • odznaka „Zasłużony Pracownik Morza”
  • 1982 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski



Bibliografia



Autor opracowania: Andrzej Androchowicz