Kinga Brandys

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kinga Brandys
dziennikarka telewizyjna, publicystka
brak zdjecia
brak zdjecia
fot. Jan Kuczera
Data urodzenia 24 stycznia 1956
Miejsce urodzenia Szczecin



Kinga Brandys (ur. 1956) – dziennikarka telewizyjna, publicystka, była rzeczniczka prasowa Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego, historyk

Życiorys

Kinga Brandys urodziła się 24 stycznia 1956 roku w Szczecinie. Jest córką kapitana żeglugi wielkiej Karola Brandysa. Początkowo pragnęła studiować w Wyższej Szkole Morskiej, jednak wobec sprzeciwu rodziców zrezygnowała z tego pomysłu. Po ukończeniu VI Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarnieckiego, podjęła studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie. Jest absolwentką Stu­dium Dzienni­karskiego w Warszawie i podyplomowych menedżerskich na Politechnice Szczecińskiej.

Po ukończeniu studiów w 1979 roku została zaangażowana do pracy w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie, gdzie przeszła niemal wszystkie szczeble kariery dziennikarskiej. Debiutowała w Redakcji Rolnej kierowanej przez Jana Sylwestrzaka. Tu zrealizowała pierwszy w historii szczecińskiego ośrodka film animowany o tematyce rolnej. Później była autorką wielu programów o tematyce morskiej, m.in. cyklicznego Magazynu Morskiego, oraz programów ekonomiczno-gospodarczych. Współ­pracowała ze Studiem 8 i Ekspresem reporterów. Przez dwa lata zajmowała się także promocją i reklamą telewizyjną. W latach 1992-1993 była szefem programu informacyjnego „Kronika”. Z jej inicjatywy w lipcu 1993 roku w szczecińskim ośrodku uruchomiono pierwszą w kraju regionalną „Telegazetę”. Zrealizowała wiele programów filmowych i studyjnych (także na żywo) oraz dużych widowisk. W latach 1979-1980 współpracowała ze szczecińską rozgłośnią radiową, przygotowując m.in. informacje do popularnego Studia Bałtyk. W 2007 roku w wyniku reorganizacji odeszła z telewizji.

W 1999 roku wystąpiła w epizodycznej roli w zrealizowanym w Szczecinie przez Stefana Szlachtycza telewizyjnym filmie Paderewskiego życie po życiu.

Jako członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich była przewodniczącą ZO SDP. Współtworzyła Syndykat Dziennikarzy Polskich. Była wiceprzewodniczącą Rady Głównej Syndykatu oraz przewodniczącą zarządu szczecińskiego tej organizacji.

W latach 2007-2020 była rzeczniczką prasową Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Kierowała Biurem Promocji i Informacji PUM.

Wykładała w Wyższej Szkole Zarządzania oraz w Pomorskim Uniwersytecie Medycznym w Szczecinie. Zajmuje się szkoleniami z zakresu PR i wystąpień publicznych.

Od wielu lat zajmuje się profilaktyką zdrowotną. Propaguje zdrowy styl życia i badania profilaktyczne. W 2001 roku z ramienia TVP Szczecin była współorganizatorką akcji „Różowa i niebieska wstążka”.

Jej wielką pasją jest morze. Przez wiele lat w okresie wakacji wraz z ojcem pływała i pracowała na statkach handlowych. Później temu zamiłowaniu dała wyraz jako dziennikarka realizująca liczne programy o tematyce morskiej. Jest autorką książek o tragicznej katastrofie promu M/F „Jan Heweliusz” oraz o linii żeglugowej EuroAfrica. Współpracuje z Fundacją Ludziom Morza i Stowarzyszeniem Starszych Mechaników Morskich. Jest miłośniczką literatury pięknej i numizmatyki.

Była jednym z członków-założycieli, powołanego do życia w maju 1998 roku, Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Domu Koncertowego w Szczecinie.

Ma córkę Natalię, która jest pedagogiem.

Ważniejsze programy i reportaże telewizyjne (wybór)

  • 1981Gdy tata na morzu
  • 1984Uwaga UFO
  • 1986Z gryfem w herbie
  • O nim się mówi
  • Lustro
  • Świat ciszy
  • Ba­riery
  • Pomóc sobie
  • Czas
  • Teraz
  • Szczerytki
  • Jedynka
  • Magazyn międzynarodowy
  • 1992ZPO Dana Szczecin (dla ALFA TV)
  • 1995-1996Magazyn morski (pr. cykliczny)





Publikacje





Nagrody i wyróżnienia

  • 1979 – Medal Primus Inter Pares
  • 1979 – niebieski dyplom ukończenia uczelni
  • 1985 – wyróżnienie Pol­skiego Towarzystwa Histo­rycznego
  • 1987 – wyróżnienie Pol­skiego Towarzystwa Histo­rycznego
  • 1993 – wyróżnienie Pol­skiego Towarzystwa Histo­rycznego
  • 1994 – złota honorowa odznaka Pol­skiego Związku Głuchych
  • 1994 – Nagroda „Złotego Pióra” przyznawana przez Stowarzyszenie Dziennikarzy RP
  • 1998 – „Publicysta Roku 1997”, tytuł przyznawany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy RP
  • 2001 – Dziennikarska Nagroda Związku Miast i Gmin Morskich (Szczecin)
  • 2002 – nagroda pozaregulaminowa SDRP za walkę z rakiem i prostatą
  • 2006Nagroda Specjalna im. red. Bogdana Czubasiewicza
  • 2007 – nagroda Prezesa Ligi Morskiej i Rzecznej



Zobacz także



Bibliografia




Autor opracowania: Andrzej Androchowicz