Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła (Szczecin Podjuchy)

	Świętych Apostołów Piotra i Pawła Podjuchy
	brak zdjecia
	brak zdjecia
Wyznanie	rzymskokatolickie
Parafia	Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Szczecinie
Budowa	{{{budowa}}}
Poświęcono	{{{poświęcono}}}
Architekt	Kruhl

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Podjuchach (niem. Michaelis Kirche) - zbudowany został w średniowieczu w formie salowej świątyni zbudowanej z ciosanych kamieni narzutowych na rzucie prostokąta o wymiarach 13,75 m x 8,6 m. Dach posiadał 9 wiązań konstrukcji belek dachowych, a całość przykryta była dachówką.

Pożar który wybuchł w Podjuchach 18 sierpnia 1868 roku strawił doszczętnie kościół, plebanię i wszystkie zabudowani przy ul. Karpiej (niem. Fisherstraße). Spłonęły wówczas 23 zagrody i 60 rodzin pozostało bez dachu nad głową, spłonęły zapasy zboża i bydło uwięzione w zagrodach. Krótko po wybuchu pożaru ogień ogarnął wieżę kościelną, a następnie rozprzestrzenił się na kościół. Nowy kościół został zbudowany w latach 1875-1876 w formie ceglanej neogotyckiej świątyni założonej na planie prostokąta z wyodrębnionym pięciobocznym prezbiterium i prostokątną w rzucie wieżą przy elewacji wschodniej. Projekt wykonał szczeciński mistrz budowlany- Kruhl.

Kościół został uszkodzony w trakcie II wojny światowej a jego wyposażenie w większości zrabowano. Po wojnie opiekę duchowną nad mieszkańcami Podjuch sprawował ksiądz Jan Palica, który dojeżdżał z Gryfina. Pierwszym stałym polskim duchownym w Podjuchach był osiedlony tu ksiądz Jan Klaub, który 15 września 1945 roku poświęcił kościół pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła.

Kościół usytuowany nad rzeką Regalicą, ogrodzony jest kamiennym murem. Zbudowany on jest na planie prostokąta, na fundamencie kamiennym z czerwonej cegły. Bryła budowli wysmukła, przykryta dachem dwuspadowym. Nad świątynią góruje wieża, przykryta wysmukłym stożkowym hełmem. Dachy przykryte blacha miedzianą. Okna ostrołukowe o schodkowo profilowanych ościeżach. Wnętrze jednoprzestrzenne. Nawa świątyni oparta do apsydy szeroką, ostrołukową arkadą o profilowanych narożach. W prezbiterium znajduje się główny ołtarz z figurami patronów, poświęcony 9 października 1960 r. Ołtarze boczne: Ołtarz maryjny poświęcony 24 lutego 1963 roku przez ks. prałata Zygmunta Szelążka i ołtarz Serca Pana Jezusa, poświęcony 26 kwietnia 1964 roku przez ks. Floriana Berlika TChr.

Na ścianach bocznych nawy znajdują się stacje Drogi Krzyżowej wykonane przez Franciszka Masarza z Rybnika i poświęcone 23 września 1962 r., oraz figury świętych: Józefa, Anny, Teresy, Katarzyny Aleksandryjskiej, Jana Chrzciciela i Antoniego. Empora organowa wsparta na czterech słupach, wykonana jest z drewna, pochodzi a XIX wieku. W kruchcie podwieżowej znajduje się drewniany krucyfiks z 1938 roku.^[1]