Kościół św. Rodziny w Szczecinie

Kościół Świętej Rodziny w Szczecinie
brak zdjecia
Nazwa niemiecka	Kreuzkirche
Wyznanie	rzymskokatolickie
Budowa	{{{budowa}}}
Poświęcono	{{{poświęcono}}}
Architekt	Adolf Thesmacher
Budulec	cegła

Kościół Świętej Rodziny (niem. Kreuzkirche). 23 czerwca 1929 roku rozpoczęto budowę kościoła zw. Kreuzkirche wraz z budynkiem plebani przy ul. Królowej Korony Polskiej 27-28 wg. projektu arch. Adolfa Thesmachera z 1928 roku. Inwestorem budowy był Związek Kościelny św. Jakuba. Prace budowlane zakończono 29 września 1931 roku. Poświęcenie kościoła miało miejsce 23 listopada.

Kościół nie został uszkodzony w trakcie wojny, poświęcony ponownie 22 lipca 1945 roku pod wezwaniem Królowej Korony Polskiej przez ks. Kazimierza Świetlińskiego a parafia przyjęła wezwanie Świętej Rodziny. Część budynków została zabrana kościołowi przez władze miejskie i odzyskano je dopiero po 1980 roku. Od 1972 roku w pomieszczeniach parafii mieściła się Kuria Biskupia Szczecińsko-Kamieńska. Kościół często błędnie nazywany Kościołem Królowej Korony Polskiej.

Zabytek

Obiekt wpisany do Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod numerem 367 z dnia (decyzja DZ-4200/52/O/07/2008 z dnia 12 września 2008, nazwa na liście: kościół Świętej Rodziny).

Obiekty zabytkowe

• Sala teatralna z zapleczem, ob. Kaplica (1929-1931)
• Zespół kościoła ewangelickiego p.w. Krzyża Świętego, ob. rzym.-kat. par. p.w. Św. Rodziny
• Plebania z łącznikiem (1936)

Architektura

Kościół wybudowano według projektu szczecińskiego architekta Adolfa Thesmachera. Kamień węgielny pod świątynię położono w czerwcu 1929, a poświęcony został przez ewangelików 29 listopada 1931. Obiekt ma 34 m długości, 18,5 m szerokości, wieża jest wysoka na 21 m. Wnętrze kościoła jednonawowe. Wraz ze świątynią wybudowano salę teatralną, która dziś pełni rolę dodatkowej kaplicy (długość – 30 m, szerokość – 12 m). Ogółem kościół może pomieścić do 2000 osób. Ważnym elementem wystroju jest rozeta za organami, która posiada oryginalne jaskrawe przeszklenie, rzucające barwne refleksy do wnętrza nawy. Wykończenie wnętrza z surowego betonu, posadzki wyłożone płytami marmurowymi. Ołtarz główny (projektowany przez S. Raciborskiego ze Szczecina) pochodzi z lat 50. XX w. – w formie marmurowego obelisku z rzeźbą pelikana i wizerunkiem Ostatniej Wieczerzy. W kruchcie kościoła eksponowana jest rzeźba Chrystusa, która pierwotnie była częścią nagrobka rodu Dewitzów na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Przed kościołem znajduje się ozdobna tablica z Przyrzeczeniem Jasnogórskim z 1956. Nieopodal funkcjonuje pierwsze w Szczecinie okno życia.

Przypisy

Autor opracowania: Marek Łuczak