Leszek Szuman
| Leszek Szuman | |||
| astrolog, tłumacz | |||
| |||
| Data urodzenia | 18 listopada 1903 | ||
| Miejsce urodzenia | Poznań | ||
| Data śmierci | 12 czerwca 1987 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 92D-1-5) | ||
| Lokalizacja grobu | zobacz na mapie | ||
Leszek Szuman (1903-1987) – astrolog, tłumacz, pionier Szczecina
Życiorys
Leszek Szuman urodził się 18 listopada 1903 roku w Poznaniu. Wywodząca się z Wielkopolski rodzina w okresie zaborów spolszczyła swoje nazwisko z Schuman na Szuman. Uczęszczał do Gimnazjum Klasycznego w Poznaniu, które ukończył w 1925 roku. Początkowo znalazł zatrudnienie w urzędzie celnym. Później został komiwojażerem w poznańskim przedstawicielstwie szwedzkiej firmy Alfa Laval, produkującej urządzenia mleczarskie. Kierował także rodzinnymi tartakiem, młynem i żwirownią, które po śmierci ojca w 1914 roku zakupiła matka.
W 1930 roku wyjechał do Argentyny i Urugwaju, gdzie pracował w poselstwie polskim. Tu zainteresował się astrologią i opracował pierwsze horoskopy, m.in. dla samego siebie. Jednocześnie intensywnie uczył się języka hiszpańskiego.
W 1935 roku powrócił do Poznania. W lokalnej prasie publikował wspomnienia z pobytu w Ameryce Południowej (m.in. cykl artykułów o Gran Chaco). Własnym sumptem wydał też podręcznik o reklamie. Dobra znajomość tej branży zaowocowała zatrudnieniem go w polskich przedstawicielstwach firm Philips i Renault w Warszawie.
Przed wojną ukończył studia ekonomiczne w Berlinie. W czasie okupacji pracował m.in. jako krupier w kasynie. Później, dzięki doskonałej znajomości języka niemieckiego znalazł zatrudnienie w w wydziale żywienia i rolnictwa urzędu gubernatora w Generalnym Gubernatorstwie.
W 1945 roku zamieszkał w Szczecinie przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie na Pogodnie. Zatrudniony był przy rozprowadzaniu kruszywa z Bielinka. Zajmował się także tłumaczeniami. Znał siedem języków, w tym egzotyczne narzecza afrykańskie. Był tłumaczem przysięgłym z języków hiszpańskiego i niemieckiego.
Jego zainteresowania szeroko pojęta ezoteryką sięgały dzieciństwa. Zagadnieniami tymi pasjonowało się wielu członków jego najbliższej rodziny. Matka posługiwała się wahadełkiem, zdolnościami wizjonerskimi był obdarzony jego brat, dziadek był jasnowidzem. Spotkanie jeszcze w latach 30. ze słynnym astrologiem, dr. med. Alfredem Kalacińskim z Poznania, bezpośrednio wpłynęło na bliższe zainteresowanie się Leszka Szumana astrologią. Wkrótce stał się jednym z najbardziej znanych polskich astrologów i parapsychologów, łączącym wiedzę międzywojenną z tej dziedziny z wiedzą powojenną. Specjalizował się w astrologii porównawczej. Jako realista, astrologię traktował jako odgałęzienie psychologii. Zdawał też sobie sprawę, że dla wielu osób ta dziedzina jest trudna do zaakceptowania, podobnie jak medycyna ludowa czy homeopatia. Posiadał fenomenalną pamięć i spostrzegawczość. Postawił ponad 8 tysięcy horoskopów (w tym popularne horoskopy rymowane). Interesował się prognozami politycznymi, a także starymi przepowiedniami Nostradamusa, Fatimy i Edgara Cayesa, które traktował bardzo poważnie. Przepowiedział m.in. przyszłe losy Polski i świata, które zostaną dotknięte wielkimi kataklizmami. Mimo pesymistycznych wizji, Polska - jego zdaniem - ma wyjść obronną ręką z tych katastrof. Ciekawy epizod w życiu astrologa stanowiła współpraca z Milicją Obywatelską, której pomagał przy wykrywaniu zbrodni i poszukiwaniu osób zaginionych.
Wydał kilka książek, które szybko stały się bestselerami, a ich ceny na czarnym rynku osiągały kilkakrotne przebicie. W latach 1983-1984 jego książki Astrologia i polityka oraz Życie po śmierci były drukowane w odcinkach na łamach szczecińskiego tygodnika „Morze i Ziemia”. Część publikacji pozostawił w maszynopisach.
Mimo ciężkiej i postępującej choroby, 29 listopada 1982 roku wraz z Lidią Podhorecką założył i został pierwszym prezesem Pomorskiego Towarzystwa Parapsychotronicznego w Szczecinie. Pod koniec życia otrzymał honorową prezesurę tego towarzystwa. Jednym z jego uczniów jest poznański astrolog Leszek Weres - współautor Mandali życia.
Zmarł 12 czerwca 1987 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 92D-1-5).
Leszek Szuman w obiektywie Krystyny Łyczywek
Wybrane artykuły w prasie i publikacje
- 1969 – Kto chce niech wierzy, „7-my Głos Tygodnia” 1969 nr 51-52, s. 20
- 1978 – Astrologiczna charakterystyka typów ludzi w zarysie, „Pomocnicze Materiały Szkoleniowe” z. 2/78, Wielkopolskie Stowarzyszenie Różdżkarzy, Poznań
- 1980 – Kto z kim, „Pomocnicze Materiały Szkoleniowe” z. 2/80 Informacja - Radiestezja, geotronika, biotronika, psychotronika, Wielkopolskie Stowarzyszenie Różdżkarzy, Poznań
- 1982 – Astrologia i polityka, Krajowa Agencja Wydawnicza, Gorzowski Klub Miłośników Fantastyki Naukowej, Gorzów Wielkopolski
- 1982 – Życie po śmierci, Wyd. Różdżkarz
- 1983 – Astrologia i polityka, „Morze i Ziemia” 1983 nr 1-28
- 1991 – W kręgu znaków zodiaku, Wyd. Merkuriusz, Warszawa (Seria: Księga Wróżb i Przepowiedni)
- 1992 – Przepowiednie i proroctwa, Wyd. Różdżkarz
-
1978 -
1982 -
1982
-
1991
Leszek Szuman o astrologii
- Człowiek nie znający swego horoskopu jest jak kapitan statku, który wyrzuca za burtę mapy i woła: „Boże, prowadź!”
- Astrologia nie zna przeciwników, tylko ignorantów
Bibliografia
- Ryszard Miączyński, Leszka Szumana życie po śmierci w: Ku Słońcu 125. Księga z miasta umarłych (pod red. Mariusza Czarnieckiego), Wyd. Glob, Szczecin 1987
- Leszek Szuman, Moje kontakty z tamtym światem w: Życie po śmierci
- Leszek Szuman, W kręgu znaków zodiaku
- Ewa Świderska, Wolny blondyn z wielkim sercem, „Ekspres Reporterów”, KAW, Warszawa 1987
- Ryszard Wójcik, Tajemnice Leszka Szumana, cykl artykułów w „Nieznanym Świecie”
- Wspomnienie o Leszku Szumanie w: Problemy astrologii, Poznań 1986-1987
