Tor samochodowy „Magnolia” w Szczecinie
Tor samochodowy „Magnolia” w Szczecinie – tor samochodowy, a właściwie odcinek drogowy przystosowany do rozgrywania wyścigów samochodowych i motocyklowych, zlokalizowany na autostradzie u zbiegu drogi do Świnoujścia z drogą na Chociwel (około 18 km od granic Szczecina).
Pierwsze imprezy motorowe, najczęściej o charakterze lokalnym, rozgrywano na dwupoziomowym skrzyżowaniu dróg pod Szczecinem już w latach 60. Dopiero w 1969 roku na torze zorganizowano polską eliminację do wyścigowego Pucharu Pokoju i Przyjaźni z udziałem zawodników z byłych Krajów Demokracji Ludowej. Doskonała organizacja imprezy i urozmaicona trasa zdecydowały, że w następnym roku na szczecińskim torze odbyły się kolejne wyścigi samochodowe Pucharu KDL z udziałem czołowych zawodników z Polski, Czechosłowacji, NRD i z ZSRR. Po raz w Polsce swoje umiejętności zaprezentowali także zaproszeni kierowcy ze Szwecji, Finlandii i Wielkiej Brytanii, którzy wzięli udział w odrębnym wyścigu, nie wchodzącym do pucharowych rozgrywek.
W 1973 roku Automobilklub Szczeciński na zlecenie Głównej Komisji Sportów Samochodowych Polskiego Związku Motorowego zorganizował na torze jedną z eliminacji do Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski w kategorii samochodów turystycznych i wyścigowych. W 1974 roku w wyniku plebiscytu czytelników lokalnych gazet tor otrzymał nazwę „Magnolia”. Ze względu na rangę odbywanych imprez, autodrom w Szczecinie stał się obok poznańskiej „Ławicy”, olsztyńskiej „Ornety” i toruńskiego lotniska, ważnym ośrodkiem samochodowych sportów wyścigowych w Polsce.
Wobec ogromnego zainteresowania motoryzacją w Polsce, a sportami motorowymi w szczególności, już po pierwszych udanych imprezach rozważano przebudowę toru, aby mógł on spełniać wszystkie normy bezpieczeństwa i wymagania Międzynarodowej Federacji Samochodowej (Fédération Internationale de l'Automobile -FIA), m.in. zabezpieczenie trasy, budowę trybun i toalet dla widzów oraz parku maszynowego z warsztatami i zapleczem dla kierowców. Na szczecińskim autodromie planowano rozgrywanie imprez nie tylko o zasięgu ogólnopolskim, ale i międzynarodowym - z udziałem kierowców z ówczesnych Krajów Demokracji Ludowej i innych krajów europejskich. Jednakże w czerwcu 1977 roku, w okolicach Miedzianej Góry koło Kielc, oddano do użytku profesjonalny tor samochodowo-motocyklowy, co położyło kres tym zamierzeniom. Większość imprez motorowych w kraju, również i te odbywające się w Szczecinie, przeniesiono na „Tor Kielce”.
Charakterystyka toru
- rodzaj toru: odcinek drogowy
- rodzaj nawierzchni: asfalt, beton, kostka bazaltowa
- długość trasy: 60 km
- długość jednego okrążenia: 3 km
- ilość okrążeń: 20
- różnica wzniesień: 6 m
- ilość prawych zakrętów: 5
- ilość lewych zakrętów: 3
- długość najdłuższej prostej: 600 m
- rekordowy czas przejazdu jednego okrążenia: 1'35"
Ważniejsze imprezy
- 1969 – eliminacja Pucharu Pokoju i Przyjaźni (czerwiec)
- 1970 – III eliminacja Pucharu Pokoju i Przyjaźni (28 czerwca)
- 1973 – V eliminacja Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski (13-14 października)
- 1974 – II eliminacja Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski (22-23 czerwca)
- 1975 – II eliminacja Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski (22 czerwca)
- 1976 – I eliminacja Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski (22-23 maja)
Okolicznościowe plakietki
-
1973 -
1974 -
1975
-
1976 -
-
Na Torze „Magnolia”
-
Przygotowania do wyścigu wszechklas (1973) -
Andrzej Swiniarski (AP Wielkopolski) - Fiat 128 SL Coupe 1300 (1973) - fot. Zenon Keller -
Wyścig samochodów klasy 22 gr. 2 o poj. do 1300 ccm (1974) -
Wiesław Gawron (AP Warszawa) - Fiat 128 3 porte 1300 (1976) -
Wyścig samochodów klasy 4 gr. 2 o poj. do 1000 ccm (1976) -
Józef Ważny (OKS Olsztyn) - PF 125p Monte Carlo 1600 (1976)
Ciekawostki
- Rekord toru ustanowił Adam Smorawiński (KM Winogrady - Poznań), który 14 października 1973 roku na samochodzie Porsche Carrera RS pokonał jedno okrążenie w czasie 1'35", co dało mu średnią rekordowego okrążenia 113 km/godz., a średnią prędkość wyścigu 111,5 km/godz.
Źródła
- Materiały i fotografie ze zbiorów Andrzeja Swiniarskiego (Kalisz) i Andrzeja Androchowicza
