Zdzisław Sośnicki

Zdzisław Sośnicki
dziennikarz, publicysta
brak zdjecia
Data urodzenia	26 lutego 1929
Miejsce urodzenia	Wojkowice
Data śmierci	26 września 1995
Miejsce śmierci	Szczecin
Miejsce spoczynku	Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 53D-18-14)
Lokalizacja grobu	zobacz na mapie

Zdzisław Sośnicki (1929-1995) – dziennikarz, publicysta

Życiorys

Zdzisław Sośnicki urodził się 26 lutego 1929 roku w Wojkowicach (dawny powiat będziński). Jego ojciec był górnikiem w kopalni „Jowisz”.

Podczas wojny został wysłany na roboty przymusowe do Blachowni k. Kędzierzyna. Tuż po zakończeniu działań wojennych podjął naukę w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Będzinie. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1949 roku. W tym samym roku mimo sprzeciwu rodziców wyjechał do Szczecina.

Tu rozpoczął studia w Akademii Handlowej. Równocześnie w celach zarobkowych pracował jako korektor w redakcji „Głosu Szczecińskiego”. W konsekwencji przerwania studiów został powołany do wojska. W połowie lat 50., po ukończeniu zasadniczej służby wojskowej, wyjechał do Krakowa, gdzie podjął studia romanistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1959 roku uzyskał dyplom magistra romanistyki.

Po powrocie do Szczecina w 1960 roku ponownie zatrudnił się w „Głosie Szczecińskim”. Z dziennikiem tym związał całe swoje życie zawodowe. Początkowo pracował w dziale miejskim. w 1962 roku został przyjęty do redakcji na pełen etat. W okresie ponad trzydziestu lat, przeszedł wszystkie szczeble kariery dziennikarskiej, od reportera do zastępcy redaktora naczelnego (do 1990) tej gazety. Specjalizował się w publicystyce społeczno-politycznej i w kulturze. Pisał o literaturze. Szczególnie pasjonował się teatrem. Był autorem licznych recenzji i felietonów teatralnych. Teatrom szczecińskim poświęcił również dwie książki. Od lat siedemdziesiątych w „Głosie Szczecińskim” redagował autorską kolumnę Na marginesie, poświęconą sprawom bieżącej polityki. W prasie publikował także pod pseudonimami, m.in. Z. Wrzos, Margines i Kursywa.

W styczniu 1971 roku jako jeden z nielicznych dziennikarzy szczecińskich uczestniczył w przełomowym spotkaniu władz partyjno-państwowych, z I sekretarzem KC PZPR Edwardem Gierkiem na czele, ze szczecińskimi stoczniowcami.

W początkowym okresie stanu wojennego (grudzień 1981 - styczeń 1982) współredagował „Wiadomości Szczecińskie”, gazetę zastępującą zawieszone czasowo dzienniki „Głos Szczeciński” i „Kurier Szczeciński”.

Po zmianach społeczno-politycznych w 1989 roku stał się jednym z prekursorów redagowania gazety nowymi metodami. Przed przejściem na emeryturę aktywnie uczestniczył w przekształcaniu redakcji „Głosu” w spółdzielnię.

Był członkiem komitetów organizacyjnych Ogólnopolskich Festiwali Polskiej Poezji Współczesnej im. K.I. Gałczyńskiego oraz jednym z inicjatorów powstania Uniwersytetu Szczecińskiego (1985).

W kwietniu 1971 roku został prezesem Zarządu Szczecińskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Piastował również prezesurę Klubu Związków Twórczych 13 Muz. Był członkiem komitetów organizacyjnych Ogólnopolskich Festiwali Polskiej Poezji Współczesnej im. K.I. Gałczyńskiego w Szczecinie.

Zmarł 26 września 1995 roku w Szczecinie. Został pochowany 2 października na Cmentarzu Centralnym (kw. 53D-18-14).

Publikacje

• 1977 – Tu pracuję, tu żyję (redakcja i wstęp Zdzisław Sośnicki) - Krajowa Agencja Wydawnicza, Szczecin
• 1979 – Sytuacje nieheroiczne, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa
• 1980 – Szczeciński sierpień 1980 (współautorzy Andrzej Babiński, Janusz Sokalski), Naczelna Redakcja Wydawnictw Pozaprasowych, Szczecin
• 1981 – Z sezonu na sezon. Teatry dramatyczne Szczecina w 1961-1980, Krajowa Agencja Wydawnicza, Szczecin
• 1985 – 40 lat teatrów dramatycznych Szczecina (opracowanie części dokumentacyjnej Ryszard Markow i Elwira Rewcio), Krajowa Agencja Wydawnicza, Szczecin
• 1996 – Kościuszko - Moniuszko [w:] Słowem i piórem. 50 lat dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996

• 
  (1977)
• 
  (1980)
• 
  (1985)

Artykuły w prasie (wybór)

• 1960 – Zielona fabryka pod szkłem, „Głos Szczeciński” 1960 nr 94, s. 6
• 1960 – 1000 ton szczecińskich jagód na rynkach zachodnioeuropejskich, „Głos Szczeciński” 1960 nr 184, s. 1
• 1960 – Modernizacja szczecińskich tras, „Głos Szczeciński” 1960 nr 194, s. 6
• 1963 – Ludzie i organizacja, „Głos Szczeciński” 1963 nr 252, s. 3
• 1963 – Początek ofensywy, „7-my Głos Tygodnia” 1963 nr 41, s. 8
• 1963 – Pochwała inicjatywy, „7-my Głos Tygodnia” 1963 nr 42, s. 8
• 1964 – Siła zaangażowania, „Głos Szczeciński” 1964 nr 34, s. 3
• 1966 – Owocne inicjatywy, „Głos Szczeciński” 1966 nr 39, s. 3
• 1967 – Miasto, które czekało na Polskę... (współautor: Jarosław Szymkiewicz), „Głos Szczeciński” 1967 nr 40, s. 3
• 1978 – Publiczność a „Pan Tadeusz”, „Morze i Ziemia. Almanach Społeczno-Kulturalny” 1978, s. 14-15
• 1980 – Szczecińskie prapremiery, „Trybuna Ludu” z dn. 4 sierpnia 1980
• 1982 – Szczeciński dzień w TVP. Program nieodświętny, „Głos Szczeciński” z dn. 28 kwietnia 1982
• 1985 – Wypowiedź, która nie zamyka sprawy, „Głos Szczeciński” 1985 nr 154, s. 2
• 1985 – Życie kulturalne Szczecina, „Kronika Miasta Szczecina 1983”, s. 45-55
• 1986 – Życie kulturalne Szczecina w latach 1984-1985, „Kronika Miasta Szczecina 1985”, s. 27-40
• 1987 – O teatrach dramatycznych, „Kronika Miasta Szczecina 1986”, s. 139-141
• 1989 – Czterdziestolecie „Głosu Szczecińskiego”, „Kronika Miasta Szczecina 1987”, s. 99-105

Nagrody i wyróżnienia

• 1972 – nagroda zespołowa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie dla zespołu redakcyjnego „Głosu Szczecińskiego” w składzie: Andrzej Babiński, Stefan Janusiewicz, Tadeusz Karwacki, Jerzy Lelach, Stanisław Pawłowicz, Krzysztof Pohl, Henryk Prawda, Zdzisław Sośnicki, Ryszard Witek i Tadeusz Żywczak
• 1982 – nagroda prezesa Zarządu Głównego RSW „Prasa-Książka-Ruch”
• 1982 – nagroda Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie za dorobek w zakresie publicystyki społeczno-kulturalnej, a w szczególności za książkę Z sezonu na sezon. Teatry Dramatyczne w Szczecinie 1961-1980
• 1984 – wpis do Księgi Zasłużeni dla Pomorza Zachodniego
• 1989 – laureat VI edycji konkursu dziennikarskiego zorganizowanego przez KW PZPR w Szczecinie (wspólnie z Bogdanem Chocianowiczem (Polskie Radio) i Stefanem Janusiewiczem („Kurier Szczeciński”)

Odznaczenia

• 1972 – Zasłużony Działacz Kultury
• 1975 – Medal 30-lecia Polski Ludowej
• 1975 – Medal XXX-lecia „Gryf Pomorski”
• 1983 – Medal pamiątkowy 12 Dywizji Zmechanizowanej

Bibliografia

• Słowem i piórem. 50 lat dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996
• Paweł Szulc, „Wiadomości Szczecińskie” [w:] Środki masowego zakłamania. Gadzinówki w czasie stanu wojennego (red. Sebastian Ligarski), IPN, Szczecin 2016
• Wycinki prasowe

Autor opracowania: Andrzej Androchowicz