Bronisław Słomka
| Bronisław Słomka | |||
| pisarz, dziennikarz | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 1 września 1937 | ||
| Miejsce urodzenia | Nowy Targ | ||
| Data śmierci | 3 czerwca 2007 | ||
| Miejsce śmierci | Barlinek | ||
Bronisław Słomka (1937-2007) – pisarz, autor słuchowisk radiowych, dziennikarz
Życiorys
Bronisław Słomka urodził się 1 września 1937 w Nowym Targu.
Na wieść o w powstaniu węgierskim 1956 roku postanowił wziąć w nim udział. Uciekł z domu, ale dotarł tylko na Słowację. Po powrocie wyjechał do Myśliborza (ówczesne woj. szczecińskie). Tam ukończył Liceum Pedagogiczne. Początkowo pracował jako nauczyciel w Szkole Ćwiczeń przy Liceum Pedagogicznym w Myśliborzu (1960-1964). Krótko kierował Domem Kultury. Czynnie uczestniczył w pracach Myśliborskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Do 1967 roku był pracownikiem Wojewódzkiego Zarządu Kin w Szczecinie.
Jako pisarz zadebiutował w 1959 opowiadaniem Zakochani z ulicy Kamiennej, które ukazało się w „Gazecie Spółdzielczej”. Od lutego 1967 do 1980 roku współpracował z „Głosem Szczecińskim”, m.in. w Dziale Terenowym gazety, oraz z tygodnikiem „Morze i Ziemia”. Później związał się z redakcją „Ziemi Gorzowskiej”. Od 1981 roku był sekretarzem redakcji, a w latach 1986-1989 redaktorem naczelnym tej gazety. W latach 2000-2004 był kierownikiem oddziału „Gazety Lubuskiej” w Barlinku. W 2005 został dziennikarzem „Kuriera Szczecińskiego”. Jego reportaże prasowe publikowane w prasie szczecińskiej i lubuskiej stały się kanwą kilku powieści. Utwory te tłumaczono na jęz. łotewski, niemiecki i rosyjski.
Jego słuchowiska radiowe były adaptowane i emitowane przez rozgłośnie Polskiego Radia w Szczecinie i Zielonej Górze. Na podstawie słuchowiska Ten, który przyszedł, reżyser Jan Chodkiewicz zrealizował w 1982 roku film telewizyjny.
Od 1969 roku był członkiem Szczecińskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. W latach 1992-2000 był prezesem Stowarzyszenia Literackiego „Prom” w Gorzowie Wlkp. i redaktorem naczelnym polsko-niemieckiego pisma literackiego „Prom/Die Fähre”.
Używał pseudonimu Jan B.S. Halny.
Zmarł 3 czerwca 2007 w Barlinku. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym.
Twórczość literacka

- 1967 – Cygan na ślepym koniu (opowiadania) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
- 1969 – Karuzela (powieść) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
- 1973 – Trzy kroki do nieba (powieść)
- 1974 – Fotograf i Guliwer (fragment powieści Guliwer), „Spojrzenia” 1974 nr 8, s. 10-11
- 1975 – Guliwer (powieść) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
- 1977 – Nasz chleb powszedni i Długi dzień (reportaże) [w:] Tu pracuję, tu żyję (pod red. Zdzisława Sośnickiego) - Krajowa Agencja Wydawnicza, Szczecin
- 1980 – Mrówka (powieść)
- 1981 – Siedlisko (reportaż), „Morze i Ziemia. Almanach Społeczno-Kulturalny” styczeń 1981, s. 49-51
- 1987 – Talizman (powieść)
- 1995 – Woźnica z ptakiem na ramieniu (proza poetycka)
Artykuły w prasie (wybór)
- 1960 – Chamy, zamykać drzwi, „Gazeta Spółdzielcza” 1960 nr 3, s. 3
- 1960 – Pyrzyckie zapotrzebowanie na kulturę, „Wiadomości Zachodnie” 1960 nr 8, s. 8
- 1972 – Jak sprawiedliwość, nadzieja i miłość (fragm.), „Spojrzenia” 1972 nr 5
- 1973 – Niepodobna wywikłać się z gry, „Spojrzenia” 1973 nr 3, s. 6
- 1987 – „Potrzebny we wsi taki wariat”. Nowakowski do wszystkiego, „Głos Szczeciński” 1987 nr 138, s. 3
- 1988 – Piąte koło u wozu. Kultura w zakładzie, „Głos Szczeciński” 1988 nr 14, s. 3
- 1988 – Robotnicze czyli ... wideo. Kultura w zakładzie pracy, „Głos Szczeciński” 1988 nr 150, s. 3
- 1988 – Zawracanie głowy. Zakład mecenasem kultury, „Głos Szczeciński” 1988 nr 186, s. 3
- 1989 – Zabetonować słońce, „Morze i Ziemia” 1989 nr 10, s. 10-11
- 1989 – Być albo nie być... naczelnikiem (rozmowa z Władysławem Duszą, naczelnikiem miasta i gminy Lipiany), „Morze i Ziemia” 1989 nr 13, s. 6
- 1989 – Niewdzięcznik (z cyklu: Stalinowskie paragrafy), „Morze i Ziemia” 1989 nr 48, s. 12
- 1990 – Terroryści (z cyklu: Stalinowskie paragrafy), „Morze i Ziemia” 1990 nr 3, s.4-5
Twórczość radiowa
| Tytuł słuchowiska | Reżyseria (adaptacja radiowa) | Realizator dźwięku | Wykonawcy | Data pierwszej emisji |
|---|---|---|---|---|
| Złoty zegar (cykl: Teatr Minimum) | Juliusz Burski | Zygmunt Kempiński | Krystyna Bigelmajer, Zbigniew Roman, Ryszard Sobolewski, Wojciech Szostak | 19 stycznia 1963 |
| Kochajcie dzieci wróbelka | 1964 | |||
| Ten, który przyszedł | Juliusz Burski | Edmund Galiński | Bogusław Danielewski, Zdzisław Karczewski, Adam Kułakowski, Artur Młodnicki, Jerzy Smyk | 26 kwietnia 1965 |
| Tylko pan, kapitanie | Juliusz Burski | Zbigniew Prorok | Włodzimierz Bednarski, Bohdan Albert Janiszewski, Janusz Kilarski | 25 grudnia 1965 |
| Tu na ciebie poczekam | 1966 | |||
| Rzemiosło | Sylwester Woroniecki | Anna Waraczewska | Witold Kopeć | 3 stycznia 1988 |
Ponadto rozgłośnia PR w Zielonej Górze wyemitowała słuchowiska: Babcia, Duży chłopiec, który wie, co robi, Komin, Błądzi się tylko w złą pogodę (1979).
Nagrody i wyróżnienia
- 1961 – nagroda za opowiadanie w konkursie Lubuskiego Towarzystwa Kulturalnego i redakcję „Nadodrza”
- 1966 – III nagroda w konkursie zorganizowanym przez wydziały kultury Prezydiów WRN w Szczecinie i w Koszalinie oraz Szczeciński Oddział ZLP za powieść Karuzela
- 1979 – nagroda prezesa RSW „Prasa-Książka-Ruch” za twórczość dziennikarską
- 1980 – nagroda za reportaż Siedlisko w konkursie „Głosu Szczecińskiego” pn. „Morze i Ziemia”
- 1994 – Nagroda Kulturalna Wojewody Gorzowskiego
Odznaczenia
- 1972 – Srebrny Krzyż Zasługi
- 1972 – Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego
- 1975 – Medal XXX-lecia „Gryf Pomorski”
Bibliografia
- Zbigniew Jarzębowski, Słuchowiska szczecińskiego radia, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2009
- Maria Kowalewska, Bronisław Słomka [w:] Pisarze Pomorza Zachodniego, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1967
- Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny (pod red. Ingi Iwasiów i Erazma Kuźmy, autor hasła Tadeusz Grabowski), Wydawnictwo „Kurier-Press”, Szczecin 2003
Inne źródła
- Krystyna Kamińska, Bronisław Słomka [w:] Słownik landsberskich i gorzowskich twórców kultury, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Zbigniewa Herberta w Gorzowie Wielkopolskim (wersja internetowa)
- Prasa szczecińska
