Eisenwerk Kraft
Eisenwerk Kraft patrz - Huta Szczecin
STRONA W BUDOWIE
| Huta Szczecin | |||
| |||
| Nazwa niemiecka | Eisenwerk Kraft | ||
| Data budowy | 1897 | ||
| Zobacz Huta Szczecin na mapie. | |||
Historia do 1939 r.
Huta jako zakład przemysłowy, została wybudowana w Stołczynie (niem. Stolzenhagen) w latach 1896-1897 przez śląskiego magnata przemysłowego - hrabiego Guido Henckel von Donnersmarck zu Neudeck. Do zakończenia II wojny światowej huta nosiła nazwę Eisenwerk Kraft. Nazwa huty – Kraft – pochodziła od imienia drugiego syna hrabiego – Kraft Raul Paul Alfred Ludwig Guido Henckel von Donnersmarck’a. Pierwszym dyrektorem huty był pomysłodawca jej założenia - inż. Bernard Grau, który zakończył prace budowlane w lipcu 1897 roku.
Pierwszy wytop surówki przeprowadzono 10 sierpnia 1897, drugi ruszył 6 marca 1898 wraz z rozruchem drugiego wielkiego pieca, a trzeci 3 sierpnia 1900 roku. W 1901 roku zatrudnienie w hucie przekroczyło 1000 osób. Rozwój zakładu w latach 1912-1928 doprowadził do powiększenia kapitału z 18 mln marek w 1912 do 18,5 mln marek w 1928 roku. W 1913 roku produkcja kierowana była główna na rynek wewnętrzny, m.in do stoczni Vulcan. Produkowano surówkę żelaza, cement hutniczy, smołę, amoniak, benzol i cegłę żużlową. Jednakże, gdy w 1921 r. zakład przejęła firma Hochofenwerke Lübeck A.G., produkcję przekierowano na przetapianie odpadów metalowych i niemieckiej broni, która postanowieniem traktatu wersalskiego miała być zniszczona, aby zapobiec ponownemu uzbrojeniu się Niemiec. W międzyczasie ukończono budowę cementowni, która wykorzystywała szlakę z wielkich pieców do produkcji cementu portlandzko-żelaznego. W tym czasie do huty należały: młyn węglowy, fabryka smoły i amoniaku, 3 instalacje koksownicze, fabryka kamienia szlakowego, fabryka cementu, czerpiąca glinę ze stołczyńskich wzgórz cegielnia i 2 wielkie piece. W 1928 r. przeprowadzono modernizację huty. W czasie II wojny światowej zakład uchował się od działań wojennych. Po II wojnie światowej, gdy huta znalazła się na terenie Polski, ogromnych zniszczeń dokonali Rosjanie, którzy w kwietniu 1945 r. rozebrali i wywieźli do siebie prawie 90% środków trwałych zakładu. Hucie nadano mu nazwę - Huta Szczecin.
Galeria zdjęć
Huta w latach 20.
-
Eisenwerk Kraft przy Steinstraße- numerek narzędziowy 1921 r., awers
-
Eisenwerk Kraft przy Steinstraße- numerek narzędziowy 1821 r., rewers. Napis w języku niemieckim: - "Zakład Wielkopiecowy S.A., Lubeka, filia Huta Kraft, Stołczyn - Kraśnica."
Huta w latach 30.
-
Eisenwerk Kraft – nabrzeże przy Westoder
Ciekawostki
- W pewnym momencie istnienia huty Kraft jej właścicielem był Zakład Wielkopiecowy S.A. Lubeka.
Źródła
Bibliografia
- Encyklopedia Szczecina, Wydanie Jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina, (pod red. Tadeusza Białeckiego, autor hasła Bogdana Kozińska), Szczecińskie Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015
- Marek Łuczak, Szczecin, Skolwin, Stołczyn wyd. 1, Pomorskie Towarzystwo Historyczne, Szczecin 2007
- Pomorze Zachodnie w tysiącleciu pod red. Pawła Bartnika i Kazimierza Kozłowskiego), Wydawnictwo A. P. „Dokument”, Szczecin 2000
- Marek Rudnicki, Ciuchcia nadal czeka, „Głos Szczeciński” 2015 nr 139 (2561) z dn. 17.06.2015, wydanie C
- Sebastian Wołosz, zdjęcia „Ciuchci”, „Głos Szczeciński” 2015 nr 139 (2561) z dn. 17.06.2015, wydanie C
- „Kurier Szczeciński” 1964 nr 112 z dn. 01.05.1964
- „Kurier Szczeciński” z dnia 01.07.2021
Inne
- Huta Szczecin - Ewa Bączkowska
- Paulina Romanowicz - blog - wpis na stronie [[1]] - migawki z przeszłości: „Ogniste Ptaki” Władysława Hasiora na Stołczynie
- Paulina Romanowicz * https://stolczyn.com/2020/03/30/huta-na-stolczynie-przed-wojna/?amp=1&fbclid=IwAR2bACzdbMceMyTKMFMWePs9_TLmePiDVCnvii7xuUXHKTl61DkQjHjshOY
- sedina.pl
