Friedrich Ackermann
| Friedrich Ackermann | |||
| nadburmistrz Szczecina | |||
| |||
| Data urodzenia | 25 grudnia 1866 | ||
| Miejsce urodzenia | Bądle k. Górowa Iławskiego | ||
| Data śmierci | 9 kwietnia 1931 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny w Szczecinie | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Friedrich Ackermann (1866–1931) – prawnik, niemiecki samorządowiec, nadburmistrz Szczecina w latach 1907–1931
Życiorys
Friedrich Ackermann urodził się 25 grudnia 1866 w miejscowości Bądle koło Górowa Iławieckiego (ówczesne Prusy Wschodnie) w rodzinie urzędników państwowych. Jego ojcem był właściciel dworu Friedrich Ackermann, matką – Johanna z domu Steffens. Po lekcjach u prywatnych nauczycieli uczęszczał do wyższych klas gimnazjum w Hirschbergu (Śląsk), gdzie w 1885 roku zdał maturę. Studiował początkowo nauki przyrodnicze w Zurychu, następnie od 1886 – prawo w Monachium, Lipsku i Getyndze, uzyskując stopień doktora prawa. Po studiach odbył roczną służbę wojskową w piechocie, następnie od 1890 był aplikantem sądowym, a od 1895 – asesorem sądowym w Prusach Zachodnich. W 1896 objął urząd rajcy miejskiego w Gdańsku. Pierwszą posadę burmistrza sprawował w mieście Rathenow nad Hawelą przez pierwsze trzy miesiące 1907 roku.
Ze Szczecinem związany od 1 kwietnia 1907, kiedy w wyniku wyborów objął stanowisko nadburmistrza (Oberbürgemeister). Kontynuował rozwój przestrzenny miasta zapoczątkowany przez swojego poprzednika, nadburmistrza Hermanna Hakena. Wykorzystał doświadczenie wielu urzędników magistrackich pracujących w poprzednim okresie z Hakenem, m.in. architekta Wilhelma Meyera–Schwartaua. Sprawował swój urząd przez 24 lata: za władzy cesarza Wilhelma II (11 lat) oraz w okresie I wojny światowej i Republiki Weimarskiej (13 lat). Jako burmistrz reprezentował swoje miasto w dworze pruskim od 1907 do 1918. Starał się utrzymać wysoką pozycję miasta i zagospodarować nowe tereny.
W 1911 roku doprowadził do poszerzenia granic administracyjnych miasta o nowe obszary miejskie i dzielnice: Braunsfelde/Neu-Westend (obecnie Pogodno), Eckerberg (część Osiedla Arkońskiego), Schwarzow (Świerczewo) i Zabelsdorf (Niebuszewo). Zainicjował utworzenie atrakcyjnej do dziś dzielnicy willowej Pogodno. W zamian za kupno od rodziny Quistorpów fragmentu osiedla Łękno miasto wzbogaciło się także o obecny Park Kasprowicza (Quistorp Park).
Do wielkich osiągnięć Ackermanna należy powiększenie i modernizacja portu, rozbudowa stoczni „Vulkan” (poza statkami produkowała także parowozy), lotniska i cmentarza. W związku z rozwojem nowoczesnego budownictwa powstały w tym okresie liczne budynki użyteczności publicznej, m.in. nowoczesna państwowa przychodnia dla kobiet i pracownia pracy twórczej, rozbudowano linie tramwajowe i zmodernizowano miejskie wodociągi.
Friedrich Ackermann przyczynił się także do rozwoju oświaty i sportu, rozbudował Muzeum Miejskie i bibliotekę miejską, a także bardzo popularne wówczas kino „Urania”. W czasie trudnych zim organizował pomoc dla biednych mieszkańców miasta.
Swoją współpracą znacznie wzbogacił Pruski i Niemiecki Związek Miast. Był wieloletnim członkiem Sejmiku Wojewódzkiego Województwa Pomorskiego. W latach 1910-1920 był wybierany do sejmu prowincjonalnego z ramienia miasta Stettin, a od zmiany ordynacji wyborczej w 1921 r. znajdował się na liście partyjnej Niemieckiej Partii Ludowej (DVP) do 1931 r. W latach 1910–1920 oraz w 1926 i 1929 był wiceprzewodniczącym sejmiku prowincji, a w latach 1930 i 1931 drugim wiceprzewodniczącym.
Zmarł 9 kwietnia[1] 1931 w Szczecinie, został pochowany na Cmentarzu Centralnym w kwaterze 20D (nagrobek się nie zachował). Miał 4 dzieci z pierwszego małżeństwa z Gertrudą i 5 dzieci z drugiego małżeństwa z Heleną.
(obecnie nieistniejący)
W podziękowaniu za wieloletnią pracę na rzecz miasta 18 kwietnia 1931 otrzymał tytuł honorowego obywatela Szczecina.
Ciekawostki
- Południowy fragment Nowego Łękna (rejon ul. Traugutta) nazwano Ackermannshöhe (wzgórze Ackermanna).
- Na Jego cześć nazwano skwer nieopodal Bramy Portowej.
- W plebiscycie na „Szczecinianina Stulecia”, ogłoszonym w 1999 przez Gazetę Wyborczą, Friedrich Ackermann zajął trzecie miejsce. Na pierwszej pozycji znalazł się pierwszy powojenny prezydent miasta Piotr Zaremba, a na drugim – Hermann Haken.
Przypisy
- ↑ wg niemieckich źródeł, polskie źródła podają datę 9 listopada
Bibliografia
- Edward Włodarczyk. Friedrich Ackermann. Szczecin ma Pogodno, bo miał Ackermanna. W: „Szczecinianie stulecia”. Wyd. Piątek trzynastego, 2000, s. 15–16. ISBN 83-87735-63-9
- Lista burmistrzów Rathenow (dostęp 17.09.2023)
- Encyklopedia Szczecina. T.I (A-O). Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński Szczecin 1999, s. 21–22. ISBN 83-87341-45-2
- Biogram w niemieckiej wersji Wikipedii (dostęp 17.09.2023)
- Skwer Ackermanna – Radtouren und Radwege (dostęp 17.09.2023)
- Friedrich Ackermann w niemieckiej bazie grobów (dostęp 18.09.2023)
