Wiesław Rogowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Rogowski
pisarz, poeta, publicysta, autor słuchowisk radiowych
brak zdjecia
brak zdjecia
Data urodzenia 6 lipca 1930
Miejsce urodzenia Inowrocław
Data śmierci 31 maja 2002
Miejsce śmierci Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny Południowy w Warszawie (kw. 14B-2-7)


Wiesław Rogowski (1930-2002) – pisarz, poeta, dziennikarz, publicysta, autor słuchowisk radiowych

Życiorys

Wiesław Tadeusz Rogowski (pseud. Tadeusz Lembowicz lub Kellog Benjamin Jr) urodził się 6 lipca 1930 roku w Inowrocławiu. Syn Franciszka i Jadwigi. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego we Włocławku. Aktywnie uczestniczył w ruchu młodzieżowym. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, m.in. pod kierunkiem prof. prof. Artura Hutnikiewicza i Bronisława Nadolskiego. Jako pisarz zadebiutował opowiadaniem Pietrek, które w 1949 roku w konkursie młodzieżowego tygodnika „Razem” uzyskało nagrodę. Przetłumaczone na język rosyjski znalazło się w zbiorze opowiadań pisarzy polskich wydanym w Moskwie w 1952 roku.

Później związał się z Bydgoszczą, gdzie w latach 1953-1959 był dziennikarzem tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia. Kierował redakcją literacką. Był autorem popularnych słuchowisk i regionalnych reportaży. Jednym z założycieli dwutygodnika „Pomorze”. Kolejno obejmował stanowiska redaktora i zastępcy redaktora naczelnego tego czasopisma (1955-1964). Od 1959 pełnił funkcję kierownika Wydziału Kultury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy. Okres jego działalności na tym stanowisku uważa się za niezwykle owocny. W tym czasie narodził się m.in. Festiwal Teatrów Ziemi Polski Północnej w Toruniu, a Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy zasłynęła z wielu często unikatowych koncertów i imprez muzycznych. Był również założycielem i czynnym działaczem Kujawsko-Pomorskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego.

W 1964 roku za namową ówczesnego sekretarza propagandy KW PZPR Henryka Hubera przeniósł się do Szczecina. Tu objął stanowisko redaktora naczelnego Rozgłośni Polskiego Radia (do 30 września 1966). Jako radiowiec napisał wiele słuchowisk, z których Tariki doczekało się także adaptacji telewizyjnej.

W 1966 roku został redaktorem naczelnym i felietonistą „Głosu Szczecińskiego”. Publikował też w czasopiśmie literacko-kulturalnym „Pomorze”. Był rzecznikiem odbudowy Zamku Szczecińskiego i upamiętnienia pól bitewnych w Cedyni i w Siekierkach nad Odrą. Jako dziennikarz propagował festiwale Pieśni Chóralnej w Międzyzdrojach, Muzyki Organowej w Kamieniu Pomorskim i świnoujski Festiwal Artystyczny Młodzieży Akademickiej FAMA. Był współorganizatorem Spotkania Pisarzy Ziem Odzyskanych. W latach 1969-1971 był członkiem Komitetu Wojewódzkiego i egzekutywy KW PZPR w Szczecinie, a od grudnia 1970 sekretarzem propagandy Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W roku 1968 został delegatem Szczecina na V Zjazd PZPR. W styczniu 1971 roku jako jeden z nielicznych dziennikarzy szczecińskich uczestniczył w przełomowym spotkaniu władz partyjno-państwowych, z I sekretarzem KC PZPR Edwardem Gierkiem na czele, ze szczecińskimi stoczniowcami.

Do grudnia 1965 roku był przewodniczącym Komisji Kultury i Sztuki Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie. W tym samym roku objął prezesurę szczecińskiego Oddziału Związku Literatów Polskich.

W 1971 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie kolejno był redaktorem naczelnym Agencji Robotniczej (1971-1972), redaktorem naczelnym dziennika „Głos Pracy” (1972-1980), zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Nowe Drogi” (1980-1983) oraz redaktorem naczelnym tygodnika „Argumenty” (od 1 lutego 1983).

Należał do wielu organizacji twórczych, m.in. był członkiem Rady Kultury i Sztuki (1966-1970) oraz Rady Literacko-Wydawniczej (1979-1980) przy Ministrze Kultury i Sztuki, członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (Zarząd Główny 1978-1980), Towarzystwa Przyjaciół Pamiętnikarstwa (przewodniczący ZG 1976-1982).

Ponadto był członkiem organizacji społecznych i politycznych, m.in. Organizacji Młodzieżowej Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego we Włocławku (1947-1948), ZMP (1948-1950), PZPR (od 1952). Członek Komisji Ideologicznej (1969-1971) oraz Zespołu Prasowego (1971-1976) KC PZPR.

Miał syna Wojciecha.

Zmarł 31 maja 2002 roku w Warszawie. Został pochowany 3 czerwca na Cmentarzu Komunalnym (Południowy) w Warszawie (kw. 14B-2-7).



Twórczość literacka

Poezja

  • 1960 – Ballady i wiersze (Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, seria: Mała Biblioteka „Pomorza”)


Powieści

  • 1961 – Miasto - Wydawnictwo Morskie, Gdynia
  • 1961 – Noc - Wydawnictwo Lubelskie, Lublin
  • 1963 – Spotkanie na skraju cienia - Wydawnictwo Morskie, Gdynia
  • 1966 – Kamienny bruk - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1968 – Niepewność - Wydawnictwo Morskie, Gdynia
  • 1973 – Owoc w dłonie - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1975 – Awaria - Książka i Wiedza, Warszawa
  • 1986 – Biały punkt - KAW, Szczecin
  • 1988 – Ruch okrężny - KAW, Szczecin
  • 1989 – Odmiana - Wydawnictwo Pomorze, Bydgoszcz
  • 1989 – Pomorska ballada: Kamienny bruk; Niepewność; Spotkanie na skraju cienia - Wydawnictwo Pomorze, Bydgoszcz
  • 1990 – Guz - PIW, Warszawa




Publicystyka

  • 1965 – A za następne dwadzieścia lat... [w:] XX-lecie rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie, STK, Szczecin, s. 22-24
  • 1967 – Zapomniana przyjaźń Boya (szkice) - Wydawnictwo Morskie, Gdańsk
  • 1980 – Słowo i trwanie (felietony) - Książka i Wiedza, Warszawa
  • 1983 – Spór o przetrwanie (szkice) - Książka i Wiedza, Warszawa, seria: Refleksje i poglądy
  • 1990 – Pieriestrojka od wewnątrz (wywiady z radzieckimi intelektualistami) - (Wydawnictwo Agencja „Nowosti”, Moskwa




Literatura młodzieżowa

  • 1958 – O chytrym gburze i trzech synach rybaka (baśń) - Wydawnictwo Morskie, Gdynia
  • 1960 – Przedziwne przygody żołnierza Swobody (baśń oparta na motywach ludowych) - Wydawnictwo Morskie, Gdynia
  • 1962 – Trója ze sprawowania (powieść) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1971 – Zielone czyli Wakacje w Dłusku (powieść) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań




Literatura sensacyjna

  • 1973 – Złota czasza księcia Bogusława (Wyd. Iskry, Warszawa, seria: Klub Srebrnego Klucza, pod ps. Tadeusz Lembowicz)
  • 1974 – Neseser Marii Visconti (Wyd. Iskry, Warszawa, seria: Ewa wzywa 07 zeszyt 66, pod ps. Tadeusz Lembowicz)
  • 1978 – Zaległy wyrok (Wyd. Iskry, Warszawa, seria: Klub Srebrnego Klucza, pod ps. Tadeusz Lembowicz)
  • 1980 – Śmierć pod Obidową (Wyd. Iskry, Warszawa, seria: Ewa wzywa 07 zeszyt 115, pod ps. Tadeusz Lembowicz)
  • 1990 – Jeśli już mam umrzeć... (pod ps. Beniamin Kellog Jr)
  • 1991 – Nie wykiwasz mnie, stary…
  • 1991 – Twardziel (pod ps. Beniamin Kellog Jr)




Twórczość teatralna

Plakat teatralny
  • Człowiek, który umarł młodo (wystawiona przez Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie)
  • Spotkanie na skraju cienia
  • Tariki reż. Juliusz Burski (Teatr TV Szczecin, prem. 22 lutego 1967 w programie ogólnopolskim)



Twórczość filmowa

  • 1967 – Długa noc (prem. 1988) reż. Janusz Nasfeter wg powieści Noc



Twórczość radiowa

  • 1966 – Tariki reż. Edward Płaczek (PR Warszawa, 7 września 1966)
  • 1967 – Zdarzył się cud reż. Julia Zyblewska (PR Szczecin, 23 lipca 1967)
  • 1969 – Przyjęcie u Carlstone'a reż. Julia Zyblewska (PR Szczecin, 26 października 1969)



Nagrody

  • 1958 – nagroda Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy za twórczość literacką
  • 1966 – III nagroda (ex aequo) za słuchowisko Tariki w konkursie zamkniętym PR na słuchowisko radiowe o tematyce związanej z Tysiącleciem
  • 1969 – nagroda Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie za pracę społeczną i publicystyczną, przyczyniającą się do rozwoju ruchu kulturalnego w woj. szczecińskim oraz za eksponowanie problematyki niemieckiej w twórczości literackiej
  • 1970 – nagroda im. Bolesława Prusa II st. za publicystykę
  • 1985 – nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej
  • 1987 – główna nagroda literacka „Walki Młodych” im. „Olka” Aleksandra Kowalskiego za powieść Biały punkt



Odznaczenia

  • Krzyż Komandorski OOP
  • Krzyż Oficerski OOP
  • Krzyż Kawalerski OOP
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Zasłużony Działacz Kultury
  • Srebrne Odznaczenie im. Janka Krasickiego



O Wiesławie Andrzejewskim

  • Zbigniew Gajewski, Argumenty za zdrowym rozsądkiem (rozmowa z redaktorem naczelnym „Tygodnika Współczesnego Argumenty” Wiesławem Rogowskim), „Sztandar Młodych” 1987 nr 208, s. 3



Bibliografia





Autor opracowania: Andrzej Androchowicz


Źródło: „https://pomeranica.pl/wiki/index.php?title=Wiesław_Rogowski&oldid=245275”