Ludomir Januszkiewicz

Ludomir Januszkiewicz
muzyk, pianista jazzowy, kompozytor
brak zdjecia
Data urodzenia	18 listopada 1945
Miejsce urodzenia	Bydgoszcz
Data śmierci	4 stycznia 2023
Miejsce śmierci	Piaseczno
Miejsce spoczynku	Cmentarz Wolski w Warszawie

Ludomir Januszkiewicz (1945-2023) – muzyk, pianista jazzowy, kompozytor

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Ludomir Marcin Januszkiewicz (także Marcin Januszkiewicz) urodził się 18 listopada 1945 roku w Bydgoszczy w rodzinie o dużych tradycjach artystycznych. Jego ojciec Stanisław był aktorem Teatru Lalek „Rusałka” (obecnie Teatr Lalek „Pleciuga”) w Szczecinie, grał również na pianinie, matka była śpiewaczką operową. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Szczecinie. Naukę gry na fortepianie rozpoczął jako ośmiolatek. Wkrótce ją jednak porzucił na rzecz występów w zespołach harcerskich. Jazzem zainteresował się w wieku piętnastu lat. Wtedy otrzymał w prezencie płytę Spotkanie z Conoverem (Muza L 0291), będącą zapisem spotkania ówczesnej polskiej czołówki jazzowej z legendarnym Willisem Conoverem, amerykańskim komentatorem radiowym i autorem cyklicznej audycji Jazz Hour w stacji Voice of America. Podjął naukę w średniej szkole muzycznej.

Niedługo potem rozpoczął współpracę z trębaczem Andrzejem Mazurkiewiczem i jego kwartetem. W 1965 roku założył własny zespół, który działał pod patronatem Klubu Młodych Nad Odrą. Zespół, w skład którego wchodzili: Ludomir Januszkiewicz (fortepian, lider), Edmund Urantówka (saksofon, klarnet), Henryk Taknik (kontrabas) i Waldemar Kamiński (perkusja), wziął udział w III edycji „Wiosny Orkiestr”, imprezie mającej na celu wyłonienie najlepszych muzycznych zespołów grających w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych Szczecina. Ponownie pianista wziął udział w „Wiośnie Orkiestr” w 1966 roku. Tym razem z założonym pod patronatem klubu „Kontrasty” zespołem Ars Combo. Z muzykami śpiewał Grzegorz Szczepaniak.

Współpracował także ze szczecińskimi teatrami, m.in. z Teatrem Lalek „Pleciuga” oraz zespołem pantomimy Zygmunta Zdanowicza, dla którego skomponował muzykę do spektaklu „Libido” (1968), nagrodzonego na Ogólnopolskim Przeglądzie Pantomim.

Na początku lat 70. przeniósł się do Gdańska, gdzie kontynuował naukę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej na wydziale wychowania muzycznego oraz na wydziale kompozycji w klasie prof. Konrada Pałubickiego. Studia z tytułem magistra sztuki ukończył w 1975 roku.

W 1973 roku założył własne trio, w którym grali Marek Szyszkiewicz (kontrabas) i Eryk Kulm (perkusja). Z zespołem tym wystąpił dwukrotnie na festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu (1971 i 1974). Często koncertował w legendarnym gdańskim klubie „Żak”, m.in. z zespołem Ritornel ze Szczecinka, a także w klubie „Rudy Kot”, w którym w styczniu 1974 roku wraz ze swoim triem uczestniczył w „Mini Jamboree”. W tej spontanicznie zorganizowanej imprezie zagrali czołowi muzycy i zespoły jazzowe Gdańska, m.in. Piotr Nadolski, Andrzej, Akcenty, Flamingo, Rama 111, Dekathlon Dixieland Band. W latach 70. pianista współpracował m.in. z perkusistą Bohdanem „Bodziem” Jopykiem oraz kontrabasistami Wiesławem „Grubym” Damięckim i Helmutem Nadolskim. W Gdańsku, a także w Szczecinie, do którego muzyk często wracał, dokonał nagrań radiowych, m.in. z saksofonistą Krzysztofem Medyną.

W 1974 roku wziął udział w I Festiwalu Pianistów Jazzowych im. Mieczysława Kosza w Kaliszu, na którym zdobył II nagrodę.

Niedługo po ukończeniu studiów, w marcu 1975 roku wyjechał na trzymiesięczne tournée do Stanów Zjednoczonych jako akompaniator artystów warszawskich: Aliny Janowskiej, Barbary Dunin i Zbigniewa Kurtycza. Po zakończeniu trasy koncertowej podjął decyzję o pozostaniu w USA na dłuższy czas. Zamieszkał w Chicago z zamiarem założenia własnego zespołu grającego muzykę jazzową opartą na polskim folklorze. W Stanach zaczął używać swojego drugiego imienia, Marcin.

W pierwszych latach grywał jako sideman w klubach jazzowych, m.in. popularnym klubie Andy’s. Na początku lat 80. nawiązał współpracę z zespołem czarnoskórej wokalistki Holly Mc Guire, z którym koncertował niemal we wszystkich stanach. W 1989 roku założył własny zespół Chicago Coalition. Z zespołem tym, w skład którego wchodzili Jerry Di Muzio (saksofon), Ryan Schultz (trąbka), Jim Cooper (wibrafon), Nick Tountas (kontrabas), Charles Braugham (perkusja) i Alejo Poveda (instr. perkusyjne), dwukrotnie wystąpił na Chicago Jazz Festival (1990 i 1995). Regularnie koncertował w klubach „Green Mill”, „Get Me High”. Równolegle współpracował z wokalistką Friedą Lee Stevenson, która wkrótce stała się pełnoprawnym członkiem Chicago Coalition.

Muzyk, który zawsze podkreślał, że jest Polakiem, w 2006 roku wraz z Chicago Coalition Quintet przygotował program z utworami Fryderyka Chopina, Bronisława Kapera, Włodzimierza Nahornego oraz z kompozycjami własnymi. Był jednym z organizatorów międzynarodowych Krakowskich Zaduszek Jazzowych w Chicago, podczas których występował m.in. z wokalistką Grażyną Auguścik i gitarzystą Jarosławem Śmietaną (2006, 2008, 2013, 2015).

W 2018 roku wraz z żoną Grażyną (ur. 1952), którą poznał w Chicago, i synem Arturem (ur. 1993), powrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie.

Zmarł 4 stycznia 2023 roku w Piasecznie po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany na warszawskim cmentarzu Wolskim.

Kompozycje (wybór)

• Burn Out
• Chicago 95
• Dream Of Love
• Fantasies
• Kuyaviak
• Let's Talk About It
• Mom's Spring
• Mosambaja
• Old Dream
• Saturday Evening
• Skończoność
• Song For Grace
• Thoughtfulness
• Trip To Brazil
• Waltz For Arthur

Dyskografia

Płyty autorskie

• 1990 – Chicago Coalition, Old Dream, Nuta Records CD 01
• 1998 – The Marcin Januszkiewicz Trio, An Evening Of Jazz At St. Mary Of The Woods, Nuta Records CD
• 2001 – The Marcin Januszkiewicz Trio, Let’s Talk About It

• 
• 
• 

Inne płyty

• 1988 – Ryszard Sygitowicz, Witajcie w USA, Euro CD Connection – CD 005 (utwór Witajcie w USA - wersja instrumentalna)
• 1996 – Stan Borys, Niczyj, Neqé Records – 0004 (utwór Skończoność - kompozycja); reedycja: Agencja Artystyczna MTJ, CD 10176 (2004)

Nagrody i wyróżnienia

• 1974 – II miejsce na I Międzynarodowym Festiwalu Pianistów Jazzowych im. Mieczysława Kosza w Kaliszu
• 1997 – VI miejsce za utwór Kuyaviak na The John Lennon Song Writing Contest w Nowym Jorku
• 2001 – nagroda za utwór Burn Out na The John Lennon Song Writing Contest w Nowym Jorku

O Ludomirze Januszkiewiczu

• (...) Występujący jako ostatni zespół Ars Combo z Klubu „Kontrasty” dał nam okazję do posłuchania poprawnego swingu. podobał się nam pianista (kierownik zespołu) Ludomir Januszkiewicz i trębacz Wojciech Ernest. (C. Marwit, „Zamkowa” zachwyciła, „Kurier Szczeciński” 1966 nr 122, s. 8)

• (...) Januszkiewicz reprezentujący jak większość uczestników (i jak większość chyba pianistów w Europie) wpływy Evansa, również zasłużył na II miejsce swą wyobraźnią muzyczną. (Kazimierz Czyż (kc), Kronika, „Jazz” 1975 nr 1, s. 2)

• (...) Janowskiej akompaniował z dużym wyczuciem młody pianista Ludomir Januszkiewicz. (A.A., Alina Janowska, Czyli Teatr w jednej Osobie, „Dziennik Związkowy. Polish Daily Zgoda” 1975 z dn. 2 czerwca 1975, s. 6)

Bibliografia

• A.A., Alina Janowska, Czyli Teatr w Jednej Osobie, „Dziennik Związkowy. Polish Daily Zgoda” 1975 z dn. 2 czerwca 1975, s. 6
• Kazimierz Czyż (kc), Kronika, „Jazz” 1975 nr 1, s. 2
• „Honoratka” warszawiaków, „Dziennik Związkowy. Polish Daily Zgoda” 1975 z dn. 5 czerwca 1975, s. 2
• Stanisław Danielewicz, Jazzowisko Trójmiasta. Historia jazzu w Gdańsku, Gdyni i Sopocie 1945-2010, PWM Edition, Kraków 2011
• Stanisław Danielewicz, Kronika, „Jazz” 1974 nr 4, s. 2
• Stanisław Danielewicz, Marcin Jacobson, Rockowisko Trójmiasta. Lata 70. (wyd. II - poprawione), Wydawnictwo „Bernardinum”, Peplin 2017
• Marcin Jacobson, Przedstawiamy: Ludomir M. Januszkiewicz, „Jazz” 1975 nr 9, s. 10
• Cezary Marwit, „Zamkowa” zachwyciła, „Kurier Szczeciński” 1966 nr 122, s. 8
• (wit), Padł rekord „Wiosny Orkiestr”. 33 zespoły zgłoszone do przeglądu, „Kurier Szczeciński” 1966 nr 112, s. 8

Autor opracowania: Andrzej Androchowicz